انصارالله یمن ؛ از تسلط بر باب‌ المندب تا ایجاد بحران برای نفتکش‌ ها

سی‌نیوز- باب‌المندب برای انصارالله یمن تازگی ندارد و این گروه سال‌ هاست با موشک، پهپاد و عملیات دریایی نشان داده که می‌تواند کشتی‌ ها را در دریای سرخ هدف قرار دهد و حتی بدون بستن کامل این آبراه، شرکت‌های بزرگ کشتیرانی را وادار به تغییر مسیر کند.

نیروهای یمنی حالا دیگر تنها از صدها کیلومتر دورتر باب‌ المندب را زیر برد تسلیحاتی خود ندارند. پیشروی در ساحل غربی یمن ، تصرف بندر المخا و ذُباب و سپس رسیدن به جزیره راهبردی میون یا پریم، انصارالله را عملاً به قلب یکی از حساس‌ترین آبراه‌های جهان رسانده است. در جدیدترین تحولات  ، تصاویر و گزارش‌های میدانی منتشرشده از حضور نیروهای انصار الله در یک برج پایش تردد کشتی‌ ها در همین محدوده حکایت دارد.

یمنی‌ها به خود مسیر رسیده‌اند

جزیره میون شاید روی نقشه کوچک باشد، اما درست وسط باب‌المندب قرار گرفته ؛ همان نقطه‌ ای که دریای سرخ را به خلیج عدن و سپس اقیانوس هند متصل می‌کند. این جزیره آبراه را به دو کانال تقسیم می‌ کند و قرار گرفتن آن در اختیار هر نیروی نظامی، به معنای حضور در فاصله‌ای بسیار نزدیک از مسیر عبور کشتی‌ هاست.

رویترز تصرف میون، ذُباب و پیشروی انصارالله در ساحل غربی یمن را تأیید کرده و آن را تحولی جدی برای امنیت یکی از مهم‌ترین مسیرهای کشتیرانی جهان دانسته است. نیروهای دولت مورد حمایت عربستان نیز در روزهای گذشته از چند منطقه عقب‌ نشینی کرده‌اند و ریاض برای جلوگیری از تثبیت کامل این وضعیت، حملات هوایی را از سر گرفته است.

از هرمز در شرق تا باب‌المندب در غرب

در شرق شبه‌جزیره عربستان ، تنگه هرمز قرار دارد؛ آبراهی که طی ماه‌های اخیر بار دیگر نشان داده تا چه اندازه به مدیریت ایران بر این تنگه گره خورده است. کاهش شدید تردد شناورها ، افزایش هزینه بیمه و جهش نرخ نفتکش‌ها نشان داده که هر تغییر در وضعیت امنیتی هرمز مستقیماً وارد محاسبات بازار جهانی انرژی می‌شود.در ۱۰ سپتامبر، داده‌های کشتیرانی نشان می‌داد تنها هفت شناور از هرمز عبور کرده‌اند؛ در حالی که پیش از جنگ، حجم تردد روزانه بسیار بالاتر بود.در آن سوی شبه‌جزیره عربستان ، انصارالله اکنون موقعیت خود را در باب‌المندب تقویت کرده است.

تصویر به همین سادگی و البته به همین اندازه مهم است؛ ایران در سوی شرقی شبه‌ جزیره عربستان و انصارالله در سوی غربی، بر دو گلوگاهی اثر گذارند که جریان عظیمی از نفت، کالا و تجارت جهانی از آنها عبور می‌کند.برای اعمال قدرت در یک گلوگاه دریایی، همیشه لازم نیست پرچم خود را وسط آبراه نصب کنید. گاهی کافی است بتوانید درباره امن بودن یا نبودن عبور از آن تصمیم‌ساز باشید.ایران این قدرت را در هرمز نشان داده و اکنون انصارالله در باب‌المندب به موقعیتی نزدیک‌تر شده که وزن تصمیماتش در محاسبات کشتیرانی به مراتب بیشتر از گذشته است.

مسیر فرار عربستان از هرمز هم زیر فشار است

شاید هیچ کشوری به اندازه عربستان سعودی از کنار هم قرار گرفتن این دو جغرافیا احساس فشار نکند.ریاض سال‌ها برای روزی که هرمز با بحران مواجه شود، یک مسیر جایگزین به نام خط لوله شرق–غرب ساخته بود.این خط حدود ۱۲۰۰ کیلومتر امتداد دارد و نفت را از مناطق تولیدی شرق عربستان به بندر ینبع در ساحل دریای سرخ منتقل می‌کند. فلسفه آن روشن بود؛ اگر صادرات از خلیج فارس و هرمز دشوار شد، نفت از غرب عربستان راهی بازار شود.

در هفته‌های اخیر، اهمیت همین خط به‌شدت افزایش یافته بود و طبق گزارش رویترز روزانه حدود چهار تا پنج میلیون بشکه نفت از آن عبور می‌کرد؛ رقمی معادل نزدیک به پنج درصد عرضه جهانی نفت. اما حمله پهپادی اخیر باعث شد عربستان فعالیت این خط را به طور موقت متوقف کند.حالا یک تناقض جغرافیایی مقابل ریاض قرار گرفته است؛نفت را می‌ توان از هرمز دور کرد، اما نمی‌ توان جغرافیای منطقه را حذف کرد.اگر محموله به ینبع منتقل شود، وارد دریای سرخ می‌شود؛ دریایی که ورودی جنوبی آن باب‌المندب است و انصارالله امروز نسبت به چند هفته قبل، موقعیت زمینی و دریایی بسیار قوی‌ تری در آن دارد؛ یعنی مسیری که قرار بود راه گریز عربستان از ریسک هرمز باشد، خود وارد محدوده‌ای شده که ریسک سیاسی و نظامی آن در حال افزایش است.

AP نیز در گزارش تازه خود به همین مسئله اشاره کرده است؛ تشدید فشار در باب‌ المندب در شرایطی اتفاق افتاده که عربستان به دلیل مشکلات هرمز، بیش از گذشته به مسیر دریای سرخ وابسته شده است.

عمق دریایی محور مقاومت

از منظر ما ، آنچه امروز اتفاق افتاده را می‌ توان مرحله تازه‌ای در شکل‌گیری عمق دریایی محور مقاومت دانست.تا سال‌ ها وقتی از این محور صحبت می‌شد ، بیشتر جغرافیای زمینی  مانند عراق، سوریه، لبنان و یمن مورد توجه بود اما تحولات اخیر نشان می‌دهد وزن دریا در این معادله به سرعت در حال افزایش است.

همین حالا نیز نرخ حمل نفت با VLCC از دریای عمان به چین به سطوح بی‌سابقه رسیده و بحران هم‌ زمان هرمز و دریای سرخ، بار دیگر قیمت نفت را به بالای ۱۰۰ دلار رسانده است!اقتصاد جهانی باید بداند و بپذیرد که چاره‌ ای جز مراوده با کشور ما در مسائل اقتصادی و سازش با کشور مقتدر ما در مسائل سیاسی ندارد چرا که یمن نیز امتداد قدرت دریایی جبهه مقاومت است و تحت تاثیر سیاست های کشور مقتدر ایران بعنوان حلقه اصلی این محور می باشد.

ممکن است شما دوست داشته باشید

نظرات بسته شده است، اما بازتاب و پینگ باز است.