فشار آمریکا بر سنگاپور و مالزی برای محدودسازی حمل و نقل ایران!

آمریکا این بار سنگاپور و مالزی را برای محدودسازی شبکه حمل و نقل و تجارت ایران تحت فشار قرار داده است اما تجربه بیش از چهار دهه تحریم نشان می دهد که اقتصاد ایران در مواجهه با محدودیت های خارجی، همواره به دنبال مسیرهای جایگزین بوده است.

سی نیوز | واشنگتن در ادامه تلاش برای محدودسازی تجارت خارجی ایران، دامنه فشارهای خود را به جنوب شرق آسیا گسترش داده و از سنگاپور و مالزی خواسته است نظارت بر شرکت های کشتیرانی، مؤسسات مالی و شبکه های تأمین کالا مرتبط با ایران را تشدید کنند. اقدامی که نشان می دهد سیاست تحریمی آمریکا دیگر تنها به محدود کردن مبادلات مستقیم بسنده نمی کند و اکنون شرکت ها و واسطه های خارجی را نیز هدف قرار داده است.

به گزارش سی نیوز ، مقام های وزارت خزانه داری آمریکا در دیدار با مسئولان سنگاپور و مالزی خواستار افزایش نظارت بر فعالیت مجموعه هایی شده اند که از نظر واشنگتن ممکن است در تسهیل تجارت ایران نقش داشته باشند.

انتخاب این دو کشور اتفاقی نیست. سنگاپور یکی از مهم ترین مراکز خدمات کشتیرانی و مالی جهان به شمار می رود و آب های اطراف مالزی نیز در شبکه حمل نفت و عملیات انتقال محموله میان کشتی ها جایگاه قابل توجهی دارد. از این رو، آمریکا تلاش می کند با افزایش فشار بر شرکت های فعال در این منطقه، دسترسی  ما به بخشی از خدمات مورد نیاز تجارت بین المللی را دشوارتر کند.

چهار دهه تحریم؛ تجربه ای که واشنگتن نادیده می گیرد

آنچه در محاسبات آمریکا کمتر مورد توجه قرار می گیرد، تجربه طولانی کشور ما در مواجهه با محدودیت های اقتصادی است. اقتصاد ایران بیش از چهار دهه با اشکال مختلف تحریم، از محدودیت های بانکی و بیمه ای گرفته تا موانع صادرات نفت، تأمین تجهیزات و حمل و نقل بین المللی روبه رو بوده است.

این فشارها بدون هزینه نبوده اند و در مقاطع مختلف، تجارت کشور را با دشواری های جدی مواجه کرده اند؛ با این حال، نتوانسته اند جریان مبادلات خارجی ایران را به طور کامل متوقف کنند.

در چنین شرایطی، فعالان اقتصادی ایران به تدریج تجربه بیشتری در شناسایی بازارهای جایگزین، توسعه روابط تجاری منطقه ای، استفاده از ظرفیت کشورهای همسایه و تغییر الگوهای تأمین و جابه جایی کالا به دست آورده اند. تجربه ای که باعث شده بخشی از ساختار تجارت خارجی کشور، خود را با شرایط محدودیت های مداوم تطبیق دهد.

به همین دلیل، گسترش تحریم ها به یک منطقه جغرافیایی جدید، لزوما به معنای بسته شدن تمامی مسیرهای تجاری نیست؛ هرچند می تواند شرکت ها را با هزینه بیشتر، زمان طولانی تر و دشواری های تازه روبه رو کند.

از سوی دیگر، سنگاپور و مالزی نیز دارای منافع اقتصادی و سیاست های تجاری مستقل هستند. درخواست آمریکا از این کشورها به معنای پذیرش خودکار تمامی محدودیت های یکجانبه واشنگتن نیست و نتیجه این فشارها به تصمیم دولت ها و رفتار فعالان اقتصادی بستگی خواهد داشت.

هزینه ای که فقط ایران پرداخت نمی کند

تشدید محدودیت های تجاری، پیامدهایی فراتر از کشور هدف دارد. شرکت های کشتیرانی، ارائه دهندگان خدمات بندری و مؤسسات مالی که از همکاری با مشتریان ایرانی صرف نظر می کنند، ممکن است بخشی از فرصت های تجاری خود را نیز از دست بدهند.

در نهایت، فشار تازه واشنگتن بر سنگاپور و مالزی را می توان ادامه سیاستی دانست که طی دهه های گذشته بارها با ابزارها و جغرافیای متفاوت علیه ایران به اجرا درآمده است. سیاستی که از پیش شکست خورده است.

ممکن است شما دوست داشته باشید

نظرات بسته شده است، اما بازتاب و پینگ باز است.