2027 و پایان ماه‌عسل کرایه‌های نجومی حمل کانتینری!

بازار جهانی حمل‌ونقل کانتینری در آستانه سال ۲۰۲۷ با شرایط متفاوتی روبه‌رو شده است؛ از یک‌سو، کرایه حمل کالا در مسیرهای اصلی تجارت جهان همچنان بالاتر از سال گذشته قرار دارد و از سوی دیگر، افزایش تعداد کشتی‌های کانتینری و بازگشت تدریجی خطوط کشتیرانی به کانال سوئز، احتمال مازاد ظرفیت و کاهش نرخ‌های حمل را تقویت کرده است.

سی‌نیوز | گزارش ها نشان می‌ دهد که بازار حمل کانتینری با دو روند متضاد مواجه شده است؛ محدودیت‌های عملیاتی که همچنان به حفظ کرایه‌های بالا کمک می‌کنند و افزایش ظرفیت ناوگان که می‌تواند در ماه‌های آینده قدرت قیمت‌گذاری شرکت‌های کشتیرانی را کاهش دهد.

کرایه حمل کانتینری در مسیرهای اصلی چقدر است؟

بر اساس داده‌ ها ، نرخ حمل کانتینری از آسیا به شمال اروپا حدود ۳ هزار و ۴۰۰ دلار و از آسیا به بنادر مدیترانه حدود ۴ هزار و ۳۰۰ دلار به ازای هر کانتینر ۴۰ فوتی ثبت شده است.

در مسیرهای اقیانوس آرام نیز کرایه حمل از آسیا به ساحل غربی آمریکا به ۸ هزار و ۴۶۰ دلار و به ساحل شرقی این کشور به ۹ هزار و ۸۵۰ دلار رسیده است.

مقایسه نرخ حمل کانتینری
دلار به‌ازای کانتینر ۴۰ فوتی | مقیاس نمودار تا ۱۰ هزار دلار
آسیا به شمال اروپا3,400 $
آسیا به مدیترانه4,300 $
آسیا به ساحل غربی آمریکا8,460 $
آسیا به ساحل شرقی آمریکا9,850 $
با وجود آنکه نرخ‌های مسیر آسیا به اروپا حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد بالاتر از مدت مشابه سال گذشته قرار دارند، تلاش شرکت‌های کشتیرانی برای افزایش مجدد کرایه‌ها در ابتدای نوامبر با مقاومت بازار مواجه شده است.

این وضعیت نشان می‌دهد که بالا بودن کرایه حمل لزوماً به معنای وجود تقاضای کافی برای افزایش بیشتر قیمت‌ها نیست. بخشی از نرخ‌های فعلی تحت تأثیر هزینه سوخت، ازدحام بنادر و اختلال در برنامه حرکت کشتی‌ها حفظ شده است.

بازگشت به کانال سوئز؛ ظرفیت پنهان ناوگان آزاد می‌شود

یکی از مهم‌ترین تحولاتی که می‌تواند تعادل بازار را تغییر دهد، بازگشت تدریجی کشتی‌های کانتینری به مسیر دریای سرخ و کانال سوئز است.

پس از ناامنی‌ های دریای سرخ، بسیاری از خطوط کشتیرانی برای اتصال بنادر آسیا و اروپا از مسیر طولانی‌ تر دماغه امید نیک در جنوب آفریقا استفاده کردند. افزایش مسافت دریانوردی باعث شد شرکت‌ها برای حفظ برنامه حرکت هفتگی، کشتی‌های بیشتری را در یک سرویس به کار بگیرند.

مسیر طولانی‌تر دماغه امید نیک
کاهش مسافت سفر
مسیر کوتاه‌تر کانال سوئز

بازگشت به مسیر کوتاه‌تر سوئز می‌تواند مدت سفر را کاهش دهد و بخشی از کشتی‌هایی را که پیش‌تر در مسیرهای طولانی درگیر بودند، برای فعالیت در سایر سرویس‌ها آزاد کند.

شرکت‌های مرسک و هاپاگ‌لوید اعلام کرده‌اند که سه سرویس مشترک AE1، AE2 و AE3 از دسامبر ۲۰۲۶ و ژانویه ۲۰۲۷ به‌تدریج به مسیر کانال سوئز بازخواهند گشت؛ تصمیمی که اجرای آن به تداوم شرایط مناسب امنیتی وابسته است.

حتی بدون تحویل یک کشتی جدید، کوتاه شدن مسیرهای دریایی می‌تواند ظرفیت مؤثر حمل‌ونقل کانتینری را افزایش دهد؛ زیرا کشتی‌ها در مدت کوتاه‌تری سفر خود را تکمیل می‌کنند.

رشد ۹.۲ درصدی ناوگان کانتینری در سال ۲۰۲۷

هم‌زمان با تغییر مسیرهای دریایی، صنعت کشتیرانی با موج تازه‌ای از تحویل کشتی‌های نوساز مواجه است. بر اساس آمار Alphaliner، ظرفیت کشتی‌های کانتینری در دفتر سفارش ساخت جهانی به ۱۵ میلیون و ۱۲۰ هزار TEU رسیده که معادل ۴۳.۹ درصد ظرفیت ناوگان کانتینری فعال جهان است.

۹.۲٪ رشد پیش‌بینی‌شده
ناوگان در ۲۰۲۷
۱۵.۱۲ میلیون TEU
دفتر سفارش ساخت
۴۳.۹٪ نسبت سفارش‌ها
به ناوگان فعال

البته تمامی سفارش‌های ثبت‌شده قرار نیست در سال آینده تحویل داده شوند. با این حال، افزایش ظرفیت در صورتی که با رشد متناسب حجم تجارت همراه نباشد، می‌تواند رقابت میان خطوط کشتیرانی را برای جذب محموله تشدید کند.

در چنین شرایطی، شرکت‌ها ممکن است برای حفظ سهم بازار، تخفیف بیشتری ارائه دهند یا بخشی از ظرفیت خود را به‌طور موقت از چرخه فعالیت خارج کنند.

شرکت‌های کشتیرانی چگونه از کاهش کرایه‌ها جلوگیری می‌کنند؟

یکی از روش‌هایی که خطوط کشتیرانی برای مدیریت عرضه به کار می‌گیرند، لغو یا تعویق برخی سفرهای برنامه‌ریزی‌شده است؛ اقدامی که در صنعت با عنوان Blank Sailings شناخته می‌شود.

گزارش FreightWaves نشان می‌دهد تعداد سفرهای برنامه‌ریزی‌شده برای لغو در مسیر آسیا به اروپا، از پنج سفر به هشت سفر در هفته بعد افزایش یافته است.

شاخص مقدار گزارش‌شده
لغو سفرهای هفته نخست ۵ سفر
لغو سفرهای هفته بعد ۸ سفر
تغییر تعداد لغو سفرها ۳ سفر بیشتر

این اقدام می‌تواند ظرفیت قابل عرضه در بازار را به‌طور موقت کاهش دهد و به حفظ سطح کرایه‌ها کمک کند، اما هم‌زمان ممکن است برنامه‌ریزی صاحبان کالا و شرکت‌های لجستیکی را دشوارتر سازد.

سال ۲۰۲۷؛ کاهش کرایه یا ادامه نوسان؟

آنچه چشم‌انداز بازار کانتینری را پیچیده کرده، هم‌زمانی افزایش عرضه با استمرار نااطمینانی‌های عملیاتی است.

عوامل فشار بر کرایه‌هاافزایش تحویل کشتی‌های نوساز، کوتاه شدن مسیر آسیا به اروپا، آزاد شدن ظرفیت عملیاتی و تشدید رقابت میان خطوط کشتیرانی.

عوامل حمایت از کرایه‌هامحدودیت‌های امنیتی، ازدحام بنادر، افزایش هزینه سوخت، لغو سفرها و اختلال در برنامه حرکت کشتی‌ها.

در صورت حفظ امنیت مسیر دریای سرخ و بازگشت گسترده‌تر خطوط کشتیرانی به کانال سوئز، مدت سفر کشتی‌ها کاهش خواهد یافت. اگر هم‌زمان کشتی‌های نوساز مطابق برنامه وارد ناوگان شوند، ظرفیت بیشتری برای حمل کالا در اختیار بازار قرار می‌گیرد.

با این حال، کاهش کرایه‌ها قطعی نیست. تداوم اختلالات بندری، محدودیت‌های امنیتی و تغییرات تقاضای جهانی می‌تواند روند کاهش قیمت را به تأخیر بیندازد.

این تحولات چه تأثیری بر حمل‌ونقل ایران دارد؟

برای صاحبان کالا، افزایش ظرفیت حمل می‌تواند فرصت مناسبی برای مذاکره درباره قراردادهای حمل با نرخ‌های رقابتی‌تر ایجاد کند. در مقابل، شرکت‌های کشتیرانی با چالش مدیریت هزینه‌ها، حفظ ضریب بارگیری شناورها و جلوگیری از افت درآمد مواجه خواهند شد.

از منظر بازار حمل‌ونقل ایران نیز این تحولات اهمیت دارد. تغییر نرخ‌های بین‌المللی می‌تواند بر هزینه تأمین کالا و شرایط قراردادهای حمل اثر بگذارد؛ هرچند هزینه نهایی حمل به مقصد ایران علاوه بر کرایه پایه، به محدودیت‌های دسترسی به خطوط کشتیرانی، هزینه بیمه، خدمات واسطه‌ای و وضعیت امنیت مسیرها وابسته است.

چشم‌انداز بازار کانتینری در سال ۲۰۲۷

سال ۲۰۲۷ می‌تواند دوره تغییر موازنه میان عرضه و تقاضا در صنعت حمل کانتینری باشد؛ دوره‌ای که در آن رشد ناوگان و کوتاه‌ تر شدن مسیرهای دریایی، ظرفیت حمل بیشتری در اختیار بازار قرار می‌دهد. با این حال، میزان تأثیر این تغییرات بر کرایه‌ها به شرایط امنیتی، حجم تجارت جهانی و نحوه مدیریت ظرفیت توسط خطوط کشتیرانی بستگی خواهد داشت.

ممکن است شما دوست داشته باشید

نظرات بسته شده است، اما بازتاب و پینگ باز است.