سوخت کشتی ها گران تر شد؛ فشار تازه بر هزینه های کشتیرانی

سی نیوز* | افزایش هزینه حمل دریایی حالا فقط به کرایه کشتی و بیمه محدود نمی شود. بازار سوخت کشتی ها هم زیر فشار رفته و نشانه های کمبود در برخی از مهم ترین مراکز بانکرینگ جهان، هزینه سفر را برای شرکت های کشتیرانی بالاتر برده است.

قیمت سوخت کم سولفور کشتی ها که بخش بزرگی از ناوگان تجاری جهان از آن استفاده می کند، در هفته های اخیر جهش قابل توجهی داشته است. در سنگاپور، بزرگ ترین مرکز بانکرینگ جهان، قیمت این سوخت در مقطعی نسبت به پیش از تشدید بحران های منطقه ای حدود ۷۶ درصد افزایش یافت و به محدوده ۸۲۵ دلار در هر تن رسید!

این افزایش از رشد قیمت نفت خام هم سریع تر بوده است. در همان دوره، نفت برنت حدود ۴۰ درصد افزایش قیمت داشت؛ موضوعی که نشان می دهد بازار بانکر تنها از گران شدن نفت خام تاثیر نگرفته و کمبود عرضه نیز نقش مهمی در رشد قیمت ها داشته است.

فشار در بازار سوخت دریایی فقط در سنگاپور نبود و  موجودی نفت کوره در سه مرکز مهم بانکرینگ جهان شامل سنگاپور، فجیره و منطقه آمستردام، روتردام و آنتورپ حدود ۳۰ درصد پایین تر از متوسط فصلی سه سال گذشته گزارش شده است.

در فجیره، یکی از مهم ترین مراکز سوخت رسانی به کشتی ها در خاورمیانه، کاهش ذخایر محسوس تر بوده است. متوسط موجودی نفت کوره این بندر در ماه اوت نسبت به ماه قبل حدود ۲۹ درصد کاهش یافت و به کمتر از چهار میلیون بشکه رسید.

همزمان واردات نفت کوره به فجیره نیز کاهش پیدا کرد. این شرایط باعث شده عرضه برخی گریدهای سوخت در این بندر محدود شود و قیمت ها با فاصله بیشتری نسبت به بازار سنگاپور معامله شوند.

صادرات نفت کوره از خاورمیانه در ماه های اخیر نسبت به مدت مشابه سال قبل حدود ۴۵ درصد کاهش یافته است. اختلال در فعالیت برخی پالایشگاه های منطقه نیز این کاهش را تشدید کرده است.

یکی از نمونه های مهم، پالایشگاه الزور کویت است که در گذشته یکی از منابع اصلی تامین نفت کوره منطقه به شمار می رفت. صادرات این پالایشگاه در ماه های اخیر به شدت کاهش یافته و همین موضوع بخشی از عرضه بازار بانکر را از چرخه خارج کرده است.

همچنین باید گفت روسیه هم نفت کوره کمتری به بازار جهانی فرستاده است. صادرات این کشور در ماه اوت به حدود ۵۹۱ هزار بشکه در روز کاهش یافت؛ پایین ترین سطح ثبت شده طی چند سال گذشته.

کاهش عرضه در شرایطی رخ داده که پالایشگاه ها نیز انگیزه کمتری برای فروش نفت کوره به بازار سوخت کشتی دارند.

با بالا رفتن قیمت گازوئیل، بنزین و ….  برخی پالایشگاه ها ترجیح می دهند نفت کوره را دوباره فرآوری کنند و از آن محصولات با ارزش افزوده بالاتر به دست آورند. نتیجه این تغییر، کاهش میزان سوختی است که مستقیما روانه بازار بانکر می شود.

تحلیلگران بازار پیش بینی کرده اند کسری جهانی نفت کوره در سه ماهه سوم سال به بیش از ۲۰۰ هزار بشکه در روز برسد.

اما مشکل بازار فقط از سمت عرضه نیست؛ باید گفت که  تغییر مسیر کشتی ها و طولانی تر شدن سفرها، مصرف سوخت را هم بالا برده  و هر کشتی که برای دور زدن یک منطقه پرریسک چند روز بیشتر در دریا می ماند ، هزاران تن سوخت بیشتری مصرف می کند.

این فشار در بنادر دیگر هم دیده می شود. در جبل الطارق، یکی از نقاط مهم سوخت گیری کشتی ها، برخی خریداران برای دریافت فوری بانکر با زمان انتظار ۱۰ تا ۱۲ روزه روبه رو شده اند و تعداد قابل توجهی کشتی در صف دریافت سوخت قرار گرفته اند!

این یعنی کشتی ها نه تنها برای سوخت بیشتر پول می دهند، بلکه ممکن است برای دریافت همان سوخت زمان بیشتری هم در بندر یا لنگرگاه منتظر بمانند.

برای شرکت های کشتیرانی، این شرایط مستقیما به افزایش هزینه سفر منجر می شود. هزینه سوخت در بسیاری از سفرهای دریایی یکی از بزرگ ترین اقلام هزینه ای است و زمانی که هم قیمت هر تن بانکر بالا می رود و هم میزان مصرف به دلیل طولانی شدن مسیر بیشتر می شود، فشار هزینه ای چند برابر خواهد شد.

در چنین شرایطی، بانکرینگ دیگر یک هزینه جانبی در حمل دریایی نیست. سوخت به یکی از متغیرهای اصلی قیمت تمام شده سفر تبدیل شده است؛ متغیری که می تواند نرخ کرایه کشتی، برنامه حرکت ناوگان و در نهایت هزینه حمل کالا را در ماه های آینده تحت تاثیر قرار دهد.