روایتی از بازار «دوقطبی» حملونقل دریایی
سینیوز | بازخوانی تحلیلی گزارش بورس بالتیک-* بازار حملونقل دریایی در هفته سیودوم سال ۲۰۲۶ چهرهای دوگانه از خود نشان داد؛ جایی که غولهای ناوگان تجاری در برخی مسیرها به رکوردهای تازه رسیدند، اما در همان زمان، بازار شماری از کشتیهای کوچکتر و نفتکشهای حمل فرآورده در آمریکا با سقوط نرخها دستوپنجه نرم کرد.
در یک سوی این بازار، کیپسایزها و نفتکشهای VLCC قرار داشتند که کاهش تعداد کشتیهای آماده و تقاضای بالا، دست مالکان را برای بالا بردن نرخها باز گذاشت. در سوی دیگر، هندیسایزها و نفتکشهای MR زیر فشار عرضه کشتی و ضعف تقاضا قرار گرفتند؛ بهگونهای که درآمد برخی مسیرها در تنها یک هفته بیش از نصف کاهش یافت.
این تصویر متناقض، یکی از پرنوسانترین هفتههای سال را برای بازار حمل دریایی رقم زد.
کیپسایزها دوباره به صدر برگشتند
بازار فلهبرهای بزرگ هفته را با قدرت آغاز کرد و در ادامه نیز شتاب گرفت. شاخص پنج مسیر اصلی کیپسایز که در ابتدای هفته ۴۱ هزار و ۳۹۵ دلار در روز بود، روز جمعه به ۴۶ هزار و ۵۱۲ دلار رسید.
به زبان ساده، مالکان کشتیهای بزرگ در طول یک هفته توانستند بیش از پنج هزار دلار به درآمد روزانه خود اضافه کنند.عامل اصلی این جهش، کاهش تعداد کشتیهای آماده در مقابل حجم بالای محمولهها بود.
در اقیانوس آرام، تقاضای مستمر برای حمل زغالسنگ و ورود محمولههای جدید، بازار را بیش از سایر مناطق به حرکت درآورد.در مسیر مهم غرب استرالیا به چین نیز نرخ حمل از محدوده ۱۴ دلار در ابتدای هفته به حدود ۱۶ تا ۱۶.۵ دلار به ازای هر تن رسید.
نگرانی از تأثیر شرایط جوی و محدودیتهای احتمالی ناشی از طوفان گرمسیری نیز به این فضای صعودی دامن زد؛ چرا که فعالان بازار احتمال میدادند بخشی از ظرفیت ناوگان برای مدتی از چرخه عملیاتی خارج شود.
پاناماکسها هم از موج صعودی جا نماندند
رونق بازار تنها به کشتیهای بزرگ کیپسایز محدود نشد. پاناماکسها نیز هفتهای مثبت را پشت سر گذاشتند.کمبود شناور در شمال اروپا و غرب مدیترانه باعث شد مالکان قدرت بیشتری در مذاکرات داشته باشند.
یک کشتی ۷۶ هزار تنی برای سفر رفتوبرگشت در اطلس با نرخ ۲۲ هزار و ۷۵۰ دلار در روز و یک کشتی ۸۲ هزار تنی برای مسیر شرق آمریکا به هند با نرخ ۳۵ هزار دلار اجاره شد.
در اقیانوس آرام نیز تقاضای مواد معدنی و صادرات غلات به حمایت از بازار ادامه داد. نرخ برخی قراردادها برای کشتیهای پاناماکس در مسیرهای استرالیا و شمال اقیانوس آرام به ترتیب به ۲۱ هزار و ۵۰۰ دلار و ۱۸ هزار دلار در روز رسید.بازار اجاره زمانی نیز همچنان در سطوح نسبتاً بالایی قرار داشت و قراردادهای یکساله حدود ۲۰ هزار دلار در روز و دوساله حدود ۱۹ هزار و ۵۰۰ دلار ثبت شد.
اما همه کشتیها در جشن صعود بازار شریک نبودند
در بخش سوپراماکس و اولتراماکس، بازار تقریباً درجا زد. عرضه شناور در برخی مناطق آسیا از تقاضا جلو افتاد و همین موضوع اجازه نداد نرخها مانند کیپسایز و پاناماکس رشد کنند.
در اقیانوس هند حتی روند کاملاً معکوس بود. دو کشتی ۶۳ هزار تنی برای مسیر آفریقای جنوبی به چین با نرخ ۱۷ هزار و ۵۰۰ دلار در روز قرارداد بستند؛ در حالی که همین مسیر هفته قبل حدود ۱۹ هزار دلار و دو هفته قبل ۲۰ هزار دلار قیمت داشت.
در بازار هندیسایز نیز وضعیت چندان امیدوارکننده نبود. معاملات در اروپا و مدیترانه محدود باقی ماند و افزایش تعداد کشتیهای آزاد در جنوب شرق آسیا و شمال اقیانوس آرام، مانع از شکلگیری موج جدید افزایش نرخ شد.در این بخش، بازار بیش از هر چیز با یک مشکل ساده روبهرو بود؛ کشتی وجود داشت، اما تقاضای کافی برای آن وجود نداشت.
انفجار نرخ VLCCها در خلیج فارس
اگر بازار فله خشک هفتهای صعودی داشت، در بازار نفتکشها اتفاق بزرگتری در خلیج فارس رخ داد.نرخ نفتکشهای VLCC در مسیر خلیج فارس به چین جهشی کمسابقه را ثبت کرد. نرخ مسیر TD3C برای نفتکشهای ۲۷۰ هزار تنی با ۴۶ واحد افزایش به WS475.56 رسید.
اما اهمیت این عدد زمانی روشن میشود که آن را به درآمد واقعی کشتی تبدیل کنیم؛ درآمد روزانه یک نفتکش در این مسیر به حدود ۴۸۱ هزار دلار رسید.مسیر عمان به چین نیز از این موج صعودی بینصیب نماند و درآمد روزانه آن به بیش از ۱۴۵ هزار دلار رسید.در واقع، خلیج فارس در این هفته یکی از داغترین نقاط بازار جهانی نفتکش بود.
دریای سیاه هم شاهد جهش نرخ سوئزماکسها بود
در بازار سوئزماکس نیز دریای سیاه به نقطهای متفاوت از بازار تبدیل شد.
ادامه مشکلات فنی و عملیاتی در ترمینال نفتی CPC در نووروسیسک باعث شد نرخ مسیر CPC به آگوستا با جهش ۶۰ واحدی به حدود WS504 برسد.
این رقم به معنای درآمد روزانه حدود ۳۷۷ هزار دلار برای مالکان بود؛ درآمدی که نشان میدهد اختلال در یک پایانه مهم نفتی چگونه میتواند در مدت کوتاهی توازن بازار را تغییر دهد.
اما در آن سوی اقیانوس اطلس، داستان کاملاً متفاوت بود. مسیرهای نیجریه به اروپای غربی، گویانا به اروپا و خلیج آمریکا به اروپا همگی با کاهش محسوس نرخ مواجه شدند.
آفراماکسها هم در آمریکا عقب نشستند
در بازار آفراماکس، شمال اروپا نسبتاً آرام بود، اما در مدیترانه و بهویژه مسیرهای آمریکایی، فشار فروش نرخها افزایش یافت.سیر سواحل شرقی مکزیک به خلیج آمریکا ۷۲ واحد، کلمبیا به خلیج آمریکا ۷۰ واحد و خلیج آمریکا به اروپا ۷۳ واحد کاهش یافتند.این اعداد نشان میدهد بخشهایی از بازار نفتکش در آمریکای شمالی در حال تجربه شرایطی کاملاً متفاوت با خلیج فارس هستند.
سقوط آزاد نفتکشهای MR
اما عنوان سنگینترین سقوط بدون تردید به نفتکشهای متوسط یا MR تعلق میگیرد.در مسیر خلیج آمریکا به اروپا، نرخ TC14 با سقوط ۱۳۴ واحدی به WS182 رسید. نتیجه این افت برای مالکان بسیار سنگین بود؛ درآمد روزانه این مسیر نسبت به هفته قبل ۶۴ درصد کاهش یافت و به حدود ۱۴ هزار دلار رسید.
در مسیر کارائیب نیز درآمد روزانه به حدود ۱۴ هزار و ۳۰۰ دلار سقوط کرد.حتی شاخص درآمدی سبد MR در اقیانوس اطلس که هفته را با حدود ۴۶ هزار و ۴۰۰ دلار در روز آغاز کرده بود، به ۲۱ هزار و ۵۰۰ دلار رسید.
بازار حمل دریایی؛ یک بازار و چند واقعیت متفاوت
آنچه گزارش هفتگی بورس بالتیک نشان میدهد، بیش از آنکه از یک روند واحد در بازار حملونقل دریایی حکایت کند، تصویری از بازاری چندپاره ارائه میدهد.
در خلیج فارس و برخی مسیرهای آسیایی، کمبود شناور و تقاضای بالا نرخها را به سطوح چشمگیری رسانده است. در مقابل، در بخشهایی از اطلس و بهخصوص بازار نفتکشهای MR در خلیج آمریکا، افزایش عرضه و ضعف تقاضا درآمد مالکان را بهشدت تحت فشار قرار داده است.در بازار فله خشک نیز همین شکاف دیده میشود؛ کیپسایزها و پاناماکسها در حال صعودند، اما هندیسایزها همچنان با بازار کمرمق دستوپنجه نرم میکنند.
در نهایت، پیام هفته سیودوم بازار دریایی روشن است؛ دیگر نمیتوان از «بازار حمل دریایی» بهعنوان یک بازار واحد صحبت کرد؛ مسیر، نوع کشتی و منطقه عملیاتی، بیش از هر زمان دیگری سرنوشت درآمد مالکان را تعیین میکند.
نظرات بسته شده است، اما بازتاب و پینگ باز است.