بحران خاموش در قلب دریاها؛ به بهانه روز جهانی دریانورد

سی نیوز-*۲۵ ژوئن یا 4 تیر ماه  روز جهانی دریانورد در حالی فرا می‌رسد که چرخ‌دنده‌های اصلی لجستیک و زنجیره تأمین جهانی، یعنی کارکنان دریا، با یکی از سخت‌ترین و فرساینده‌ترین دوره‌های کاری خود دست‌وپنجه نرم می‌کنند. این مناسبت بین‌المللی امروز دیگر صرفاً یک روز برای تقدیرهای تشریفاتی نیست، بلکه بهانه‌ای است برای واکاوی یک بحران جدی؛ چرا که برخلاف دیدگاه‌های سنتی که امنیت کشتیرانی را صرفاً در استحکام بدنه یا تجهیزات مدرن ناوبری خلاصه می‌کردند، کارشناسان معتقدند پایداری روحی دریانوردان، یک متغیر کاملاً حیاتی و ایمنی‌ساز در پهنه اقیانوس‌هاست. دوری طولانی‌مدت از خانواده و حبس در فضای محدود کشتی، بستری از فرسودگی شغلی را رقم زده که حالا با چالش‌های نوین به مرحله هشدار رسیده است.

شواهد نشان می‌دهد که در ماه‌های اخیر، محرک‌های بی‌سابقه‌ای بار روانی تحمیل‌شده بر پرسنل دریا را به اوج رسانده‌اند. اوج‌گیری تنش‌های ژئوپلیتیک و ناامنی در آبراه‌ها و تنگه‌های استراتژیک، دریانوردان را در وضعیت «استرس مزمن و گوش‌به‌زنگی دائمی» قرار داده است؛ به طوری که هر شیفت کاری با بیم از حملات پیش‌بینی‌نشده یا تهدیدات جانی سپری می‌شود. از سوی دیگر، تغییر اجباری مسیرهای تجاری به سمت مسافت‌های طولانی‌تر برای دوری از مناطق خطر، زمان سفرها را هفته‌ها طولانی‌تر کرده، مدت قراردادها را تمدید نموده و احساس انزوای شدید را در میان خدمه تشدید کرده است. این چالش با ورود کشتی‌ها به بنادر بزرگ نیز فروکش نمی‌کند؛ چرا که ترافیک سنگین و فشار بالا برای تخلیه و بارگیری سریع، فرصت استراحت استاندارد و بازسازی روحی را از آن‌ها سلب می‌کند.

پیامدهای این بحران روحی، خیلی سریع خود را در آمارهای اقتصادی و عملیاتی نشان می‌دهد. بررسی‌ها حاکی از آن است که بیش از سه چهارم حوادث بزرگ دریایی ریشه در خطاهای انسانی دارند؛ خطاهایی که مستقیماً از کاهش تمرکز، بی‌خوابی مفرط و افسردگی ناشی از فرسودگی روانی نشأت می‌گیرند. علاوه‌بر این، این شرایط طاقت‌فرسا انگیزه نسل جدید را برای ورود به این حرفه به شدت کاهش داده و صنعت کشتیرانی را با بحران جدی در جذب استعدادها و استعفای نیروهای باسابقه مواجه کرده است.

روز جهانی دریانورد، اکنون به یک ضرب‌الاجل و یادآوری اضطراری برای مالکان و مدیران ناوگان‌های تجاری تبدیل شده است تا بدون فوت وقت، استراتژی‌های حمایتی خود را از ریشه بازنگری کنند.

در دنیای امروز، سرمایه‌گذاری روی ابزارهایی مانند تسهیل ارتباطات ماهواره‌ای باکیفیت برای اتصال دریانورد به آغوش خانواده، راه‌اندازی پلتفرم‌های مشاوره روان‌شناختی در دل اقیانوس‌ها، و آموزش افسران ارشد برای ردیابی علائم فرسودگی روح، دیگر یک اقدام لوکس، ژست رفاهی یا تزئینی نیست. این اقدامات اکنون حکم یک «ضرورت راهبردی و حیاتی» را دارند که بقای ناوبری تجاری و امنیت شریان‌های اقتصادی جهان کاملاً به آن وابسته است.

ممکن است شما دوست داشته باشید

نظرات بسته شده است، اما بازتاب و پینگ باز است.