پاتک به سناریوی پنهان آمریکا در مرزهای زمینی!
سی نیوز-*ایالات متحده آمریکا که دستش تا مرفق به خون ملتهای مظلوم آلوده است، در تازهترین پرده از خصومتهای ریشه دار و کینه توزانه خود با مردم ایران، تمام قد به جنگ با سفره، تجارت و راههای تنفس اقتصادی کشور آمده است. بررسی دقیق تحولات نشان می دهد که دشمن هنوز تمام ترکشهای خود را به سمت شبکه لجستیک ایران شلیک نکرده است. در حال حاضر، فشارهای واشنگتن بیشتر روی مسدودسازی آسمان و تنگناهای دریایی متمرکز بوده و مرزهای زمینی و ریلی کشور هنوز بهطور رسمی یا سراسری هدف هجمه سنگین تحریمی قرار نگرفته اند. با این حال، کارشناسان اقتصادی و تحلیلگران لجستیک خوب میدانند که این «آرامش»، موقتی و فریبنده است و در پشت صحنه، ماشین جنگی اقتصاد آمریکا در حال طراحی سناریوهای خطرناک تری برای روز مبادا است.
چرخدندههای توطئه؛ وقتی دشمن برای ضربه نهایی به خشکی آماده میشود
آمریکا به خوبی می داند که مرزهای زمینی، آخرین سنگر تنفس تجاری و اقتصادی ایران در برابر تحریمهای همه جانبه است. اینکه دشمن هنوز تمام قد سراغ مرزهای زمینی نیامده، به معنای ترحم یا دست کشیدن از خباثت نیست؛ بلکه آنها در حال سبک سنگین کردن هزینهها و شناسایی نقاط آسیبپذیر شبکه حمل و نقل زمینی ما هستند. هدف نهایی این تروریسم اقتصادی آن است که با تکمیل زنجیره فشارها، روزی ناگهان با ابزارهایی نظیر قطع خدمات مالی، تحریم شرکتهای فورواردر کوچک، کارشکنی در تأمین واگن و کامیون و ایجاد موانع گمرکی، این مسیرها را نیز یکی پس از دیگری به بند بکشد تا حلقه محاصره بر مردم ایران تنگ تر شود.
هوشیاری ملی؛ فرصت طلایی قبل از رسیدن طوفان به مرزها
برای مقابله با سناریوی پنهان و فشار احتمالی آمریکای جنایت کار بر مرزهای زمینی و جلوگیری از قفل شدن شریانهای تجاری کشور، دولتمردان باید بهجای راهبردهای شعاری و بلندمدت، مجموعهای از اقدامات فوری، عملیاتی و میانبر را در دستور کار خود قرار دهند.
نخستین گام ضروری، اجرایی کردن فوری «ساعت کار شبانهروزی (۲۴ ساعته)» در معابر کلیدی کشور مانند بازرگان، سرخس، آستارا و…. است. این اقدام بدون نیاز به بودجههای کلان عمرانی و صرفاً با شیفتبندی اضطراری نیروهای گمرک، قرنطینه و مرزبانی قابل اجراست و میتواند ظرفیت عبور و ترخیص کامیونها را بلافاصله تا حد چشمگیری افزایش داده و از شکلگیری صفهای فرساینده در مرز جلوگیری کند.
در کنار این موضوع، باید بروکراسی دست و پاگیر ترانشیپمنت یا همان تخلیه و بارگیری مجدد کالا در نقطه صفر مرزی متوقف شود. دولت میتواند با صدور مجوز موقت ورود مستقیم کامیونهای ترانزیتی کشورهای همسایه به همراه نصب پلمپ هوشمند و ردیاب جیپس (GPS)، به ناوگان خارجی اجازه دهد مستقیماً تا انبارهای عمده فروشی یا گمرکات کلانشهرهای داخلی حرکت کنند. این کار علاوه بر برچیدن بساط معطلیهای طولانیمدت در محوطههای مرزی، سرعت گردش ناوگان را چند برابر کرده و اثر هرگونه کارشکنی لجستیکی را خنثی میسازد.
اقدام عملیاتی سوم، راهاندازی سریع «کریدور سبز الکترونیکی» و تبادل پیشاسناد گمرکی با کشورهای همسایه و شرکای تجاری کلیدی است. اگر پیش از رسیدن کامیون به مرز، اطلاعات بار و تشریفات کاغذی آن به صورت دیجیتالی میان گمرک ایران و کشور مقصد تبادل و تایید شود، زمان توقف کامیون در مرز از چند روز به چند ساعت کاهش مییابد. همزمان با این فرایند، ایجاد «انبارهای پشتیبان یا بافر استورج» در فاصله سی تا پنجاه کیلومتری پشت مرزها میتواند به عنوان یک سوپاپ اطمینان عمل کند تا در صورت بروز هرگونه ازدحام ناگهانی، کالاها به سرعت به این محوطهها منتقل شده و ناوگان حملونقل معطل نماند.
در نهایت، بخش مالی و بیمهای شبکه حملونقل نیز نیازمند مداخله فوری و حمایتی دولت است. از آنجا که هدف اصلی تروریسم اقتصادی آمریکا ترساندن شرکتهای کوچک فورواردر و شرکتهای حملونقل واسطه از طریق تهدیدهای تحریمی است، دولت باید یک صندوق تضمین و بیمه اضطراری برای پوشش ریسک فعالان این حوزه ایجاد کند. این حمایت مالی و حقوقی، انگیزه و اطمینان خاطر لازم را به بازیگران خرد بخش خصوصی تزریق میکند تا با خیال آسوده به همکاری با شبکه زمینی ایران ادامه دهند و نگذارند سناریوی فشار حداکثری واشنگتن در مرزهای کشور به بار بنشیند.
امروز، پیش از آنکه دستاندازی شوم واشنگتن به خاکریزهای مرزی آغاز شود، دستگاههای مسئول باید با هوشیاری کامل دست به کار شوند. ایجاد یک سبد لجستیکی متنوع، تقویت زیرساختهای ریلی در گذرگاههای مختلف، آمادهسازی پایانه ها و پیشبینی ظرفیتهای جایگزین، تنها راه خنثی کردن این توطئه است. ملت و دولت ایران با اتکا به پتانسیلهای داخلی و تدابیر پیشگیرانه، به دشمن نشان خواهند داد که هیچ سناریوی خبیثانهای نمیتواند مانع پویایی، استقامت و ادامه حیات اقتصادی این کشور بزرگ شود.
نظرات بسته شده است، اما بازتاب و پینگ باز است.