آیا چین میتواند آن قدر کانتینر تولید کند که ۱۵.۶ میلیون TEU ظرفیت جدید کشتی را پُر کند؟!
بنادر چین یک رکورد تازه ثبت کردهاند؛ رکوردی که در شرایط عادی باید خبر بسیار خوبی برای خطوط کشتیرانی باشد؛ در هفت روز منتهی به ۲۹ شهریور ۱۴۰۵، حدود ۷.۳ میلیون TEU کانتینر در بنادر تحت پایش این کشور جابهجا شده است؛ بالاترین رقم هفتگی ثبتشده تاکنون و حدود ۹ درصد بیشتر از مدت مشابه سال قبل.
اما درست در زمانی که بنادر چین از رکورد تازه خود خبر می دهند، اتفاق دیگری در آن سوی صنعت کشتیرانی در حال رخ دادن است. کارخانههای کشتی سازی جهان با انبوهی از سفارشهای جدید روبه رو هستند و طی سالهای آینده صدها کشتی کانتینری تازه وارد بازار خواهند شد.
به گزارش سینیوز، تازهترین آمارها نشان میدهد ۱,۹۲۵ فروند کشتی کانتینری با مجموع ظرفیت ۱۵.۶ میلیون TEU در دفتر سفارش کشتی سازان قرار دارند. این رقم معادل بیش از ۴۵ درصد ناوگان کانتینری موجود جهان است. حالا یک سؤال مهم پیش می آید؛ آیا چین و دیگر صادرکنندگان بزرگ جهان میتوانند آنقدر کالا روانه بازار کنند که این همه کشتی جدید بدون بار نماند؟
بنادر چین همچنان با تمام توان کار میکنند
آمارهای اخیر نشان میدهد موتور صادرات چین هنوز با قدرت کار میکند. حجم عملیات کانتینری بنادر این کشور در هفته منتهی به ۲۹ شهریور، علاوه بر رشد ۹ درصدی نسبت به سال گذشته، حدود ۱.۸ درصد هم نسبت به هفته قبل افزایش داشته است.
این اتفاق برای بازار کشتیرانی اهمیت زیادی دارد. چین یکی از اصلیترین مبادی حرکت کانتینر در جهان است و هر افزایش یا کاهش قابل توجه در صادرات این کشور میتواند مستقیماً روی تقاضا برای کشتی، کرایه حمل و حتی وضعیت بنادر در نقاط دیگر جهان اثر بگذارد.
با این حال، یک رکورد هفتگی را نمیتوان به معنای ادامه قطعی رشد در ماههای آینده دانست. بخشی از افزایش اخیر حمل کالا میتواند ناشی از تلاش صادرکنندگان برای ارسال زودتر محمولهها در شرایط نامطمئن تجاری و نگرانی از تغییر تعرفهها باشد.
به زبان ساده، ممکن است بخشی از کالایی که قرار بود چند هفته بعد از چین خارج شود، زودتر راهی بنادر شده باشد. در این صورت، رکورد امروز الزاماً به این معنا نیست که همین سرعت رشد در ماههای آینده نیز ادامه خواهد داشت.
چرا هنوز کمبود کشتی احساس میشود؟
شاید در نگاه اول یک تناقض وجود داشته باشد. اگر این همه کشتی ساخته شده و کشتیهای بیشتری هم در راه است، چرا بازار هنوز در برخی مسیرها با کمبود ظرفیت و افزایش شدید کرایه مواجه میشود؟
بخش مهمی از پاسخ را باید در طولانی شدن مسیرهای دریایی جستوجو کرد.بحرانهای خاورمیانه، ناامنی در مسیرهای اصلی، تغییر مسیر کشتیها و ازدحام برخی بنادر باعث شده است یک کشتی برای جابهجایی همان مقدار کالای گذشته، زمان بیشتری در سفر باشد.وقتی مسیر یک کشتی طولانی تر می شود، همان کشتی دیرتر به بندر بعدی میرسد و دیرتر برای سفر جدید آزاد میشود. بنابراین بازار برای حمل همان مقدار کالا به کشتیهای بیشتری احتیاج پیدا میکند.همین شرایط طی ماههای گذشته کمک کرده است بخش بزرگی از ظرفیت اضافه ناوگان جذب شود.
اگر مسیرها کوتاه شوند چه اتفاقی میافتد؟
اینجاست که نگرانی اصلی بازار برای سال ۱۴۰۶ شکل میگیرد.برآوردهای BIMCO نشان میدهد ظرفیت ناوگان کانتینری در سال جاری حدود ۴.۶ درصد افزایش پیدا میکند و این رشد در سال آینده میتواند به حدود ۹ درصد برسد.اگر تجارت جهانی نیز با همین سرعت رشد کند، بازار میتواند بخشی از این کشتیهای تازه را جذب کند. اما مشکل زمانی آغاز میشود که تعداد کشتیها سریع تر از مقدار کالایی که باید حمل شود افزایش پیدا کند.عامل مهم دیگری هم وجود دارد؛ بازگشت کشتیها به مسیرهای کوتاه تر.
اگر شرایط مسیرهایی مانند کانال سوئز عادی شود و تعداد بیشتری از کشتیها دوباره از مسیر کوتاهتر عبور کنند، زمان سفر کاهش پیدا میکند. در نتیجه کشتیهایی که امروز برای هفتهها در مسیرهای طولانی درگیر هستند، سریعتر آزاد خواهند شد.
BIMCO برآورد کرده است که بازگشت کامل کشتیها به مسیر سوئز میتواند نیاز بازار به ظرفیت کشتی را در مقایسه با شرایط فعلی حدود ۱۰ درصد کاهش دهد.
یعنی حتی بدون اینکه یک کانتینر از تجارت جهانی کم شود، ممکن است ناگهان کشتیهای بیشتری برای حمل همان حجم کالا در دسترس قرار بگیرند.
چین یک طرف معادله است، کشتیسازان طرف دیگر
بازار کانتینری جهان حالا میان دو نیروی بزرگ قرار گرفته است.یک طرف، چین و دیگر اقتصادهای بزرگ آسیایی هستند که حجم عظیمی از کالا را وارد شبکه حملونقل دریایی میکنند. رکورد حدود ۷.۳ میلیون TEU در یک هفته نشان میدهد هنوز تقاضای قابل توجهی برای حمل کانتینری وجود دارد و طرف دیگر، کارخانههای کشتی سازی هستند که با سرعت بالا کشتی های جدید تحویل می دهند.
تا زمانی که رشد تجارت، طولانی بودن مسیرها و اختلالات موجود بتوانند این ظرفیت را جذب کنند، ورود کشتیهای تازه الزاماً مشکل بزرگی ایجاد نخواهد کرد.
اما اگر یکی از این عوامل تغییر کند، شرایط میتواند خیلی سریع متفاوت شود.
حالا سؤال اصلی این است: آیا موتور صادرات چین و دیگر اقتصادهای بزرگ جهان میتواند به اندازه سرعتی که کارخانههای کشتیسازی کشتی تحویل میدهند، کالا تولید و روانه بازار کند؟
پاسخ این سؤال میتواند یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده وضعیت بازار کانتینری در سال ۱۴۰۶ باشد.
نظرات بسته شده است، اما بازتاب و پینگ باز است.