کرایه نفتکشها در مرز ۵۸۵ هزار دلار در روز؛ شوک هرمز به بازار انرژی
سی نیوز-* شاهراه حیاتی انرژی در خلیج فارس بار دیگر در صدر کانون توجهات اقتصادی و ژئوپلیتیک جهان قرار گرفته است. پس از کشوقوسهای دیپلماتیک و سیاسی هفتههای اخیر، تداوم انسداد تنگه هرمز و بینتیجه ماندن توافقات موقت قبلی، بازار بینالمللی کشتیرانی را با موجی از شوکهای قیمتی، سردرگمی عملیاتی و افزایش شدید ریسکهای امنیتی مواجه کرده است.
بر اساس تازهترین گزارشهای دریافتی از مؤسسات رهگیری دریانوردی، امیدها برای بازگشایی سریع این آبراه کلیدی کمرنگ شده و فعالان تجاری در حال انطباق خود با شرایط بسیار سخت، پرهزینه و پرریسک جدید هستند.
آمارهای موسسه رهگیری شناورها (Kpler) نشان میدهد در تاریخ ۲۹ مرداد (۱۹ اوت)، تنها ۹ فروند شناور حمل کالا از تنگه هرمز عبور کردهاند؛ رقمی بسیار نازل که نسبت به روزهای قبل تغییر مثبتی نداشته است. اگرچه خاموش بودن گسترده سامانههای شناسایی خودکار (AIS) توسط کشتیها باعث شده آمار دقیقی از کل ترددها در دست نباشد، اما قرائن تجاری موجود نشان میدهد خبری از بهبود جریان عادی تجارت سنتی در خلیج فارس نیست. در همین حال، اخبار رسیده از واشنگتن حاکی از آن است که وزارت خزانهداری آمریکا قصد دارد بسته جدیدی از تحریمهای سختگیرانه را اعمال کند؛ موضوعی که خود بر ریسکهای بانکی و بیمهای سفرها افزوده است.
بزرگترین ضربه اقتصادی بحران هرمز، خود را در بازار تانکرهای نفتکش نشان داده است. نرخ حمل نفت خام در مسیر کلیدی خلیج فارس به چین (TD3C) برای تانکرهای غولپیکر (VLCC) به شاخص سرسامآور WS570 رسیده است. این رقم بدان معناست که درآمد معادل روزانه (TCE) یک تانکر نفت خام در این مسیر به مرز ۵۸۵ هزار دلار در روز نزدیک شده است؛ یعنی جهشی ۲۲ درصدی تنها ظرف دو هفته!
در سایر بخشهای کشتیرانی تجاری نیز آثار این بحران هویدا است:
بازار فله خشک (Dry Bulk): شاخص بالتیک (BDI) روی عدد ۲,۸۴۱ قرار گرفته است. اگرچه این رقم نسبت به اوایل اوت ۸٪ افت داشته، اما همچنان ۴۶٪ بالاتر از مدت مشابه سال گذشته است. در این میان، نرخ کشتیهای بزرگ کیپسایز (مسیر استرالیا-چین) بین ۱۳ تا ۱۴.۷ دلار بر تن احیا شده، اما کشتیهای کوچکتر پاناماکس با تراکم عرضه و افت نرخ مواجه شدهاند که فرصت مانوری برای صاحبان کالاهای ۳۰ تا ۶۰ هزار تنی فراهم میکند.
در جمعبندی نهایی تحولات اخیر در شاهراه حیاتی خلیج فارس، میتوان گفت که بازار بینالمللی حملونقل دریایی از یک «شوک موقت عملیاتی» عبور کرده و وارد یک «بحران ساختاری پایدار» شده است. تداوم انسداد تنگه هرمز و بینتیجه ماندن رایزنیهای دیپلماتیک، ثابت کرد که ثبات در این منطقه دیگر تنها تابع تعادلات عرضه و تقاضا نیست، بلکه مستقیماً تحت تأثیر معادلات ژئوپلیتیک و تصمیمات امنیتی فوقالعاده قرار دارد. خاموش بودن گسترده سامانههای شناسایی خودکار (AIS) و افت بیسابقه تردد شناورها، گواهی بر این واقعیت است که اعتماد خطوط کشتیرانی به امکان دریانوردی ایمن و عادی به حداقل ممکن رسیده است.
منبع دادهها از گزارش PetroAsia Shipping Intelligence
نظرات بسته شده است، اما بازتاب و پینگ باز است.