شوک هرمز به کاخ سفید؛ طرح اضطراری برای لغو تحریم «ناوگان سایه»

سی‌نیوز *| در پی اثبات کارآمدی راهبردهای ایران در خنثی‌سازی تحریم‌ های دریایی و بندری و تسلط بر معابر راهبردی منطقه، دولت آمریکا در برابر تبعات اقتصادی تصمیمات یک‌جانبه خود عقب‌نشینی کرده و مجبور به بررسی طرحی برای کاهش محدودیت‌های نفتی شده است. گزارش‌های منتشره نشان می‌دهد تسلط همه‌جانبه بر تردد در تنگه هرمز و ناکارآمدی تحریم‌های یک‌جانبه، بازار جهانی انرژی را تحت فشار قرار داده و واشنگتن را ناچار ساخته تا برای نجات صادرات نفت خود و کاهش نرخ‌های سرسام‌آور حمل‌ونقل، طرح لغو محدودیت‌های ناوگان موسوم به «سایه» را روی میز قرار دهد!

بر اساس گزارش ها به نقل از مقامات آمریکایی، دولت ترامپ طرحی را زیر نظر دارد که به نفتکش‌های فعال در حمل محموله‌های ایران، روسیه و ونزوئلا اجازه می‌دهد مجدداً وارد چرخه حمل‌ونقل بین‌المللی شوند. بررسی این سیاست جدید که اعترافی ضمنی به نیاز مبرم بازار جهانی به ظرفیت‌های نفتکش‌های مرتبط با ایران است، پس از آن صورت می‌گیرد که جهش کم‌سابقه کرایه حمل دریایی، صادرات نفت آمریکا به بازارهای آسیایی را غیراقتصادی کرده و پالایشگاه‌های منطقه را به سمت جایگزینی نفت آمریکا با محموله‌های خاورمیانه سوق داده است؛ موضوعی که کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا نیز صراحتاً به بررسی راهکارهای آن برای نجات صادرات کشورش اذعان کرده است.

این چرخش واشنگتن، هم‌زمان شکاف جدی و عمیقی را میان متحدان غربی آشکار ساخته است. در حالی که آمریکا تحت فشار واقعیت‌های بازار و اقتدار منطقه‌ای ایران به دنبال بهره‌گیری محدود از این ظرفیت‌های دریایی است، دولت انگلیس در حاشیه نشست‌های صندوق بین‌المللی پول خواستار تشدید فشارهای بین‌المللی بر همین شناورها شده است. این رویکرد دوگانه و شتاب‌زده، نشان‌دهنده سردرگمی و فقدان اجماع میان کشورهای غربی در برخورد با واقعیت‌های غیرقابل‌انکار زنجیره تأمین انرژی است.

در همین حال، کارشناسان ارشد کشتیرانی و مؤسساتی نظیر «Energy Aspects» بر این باورند که این‌گونه اقدامات قطره‌چکانی آمریکا نخواهد توانست گره از بحران انرژی غرب بگشاید. بخش عمده‌ای از شناورهای ناوگان خنثی‌کننده تحریم هم‌اکنون نیز بدون توجه به فشارهای غرب در چرخه صادرات فعال هستند و از سوی دیگر، تداوم محدودیت‌های بیمه‌ای اروپا مانع از تأثیرگذاری چشمگیر طرح آمریکا خواهد شد.

در نهایت، تحولات اخیر بار دیگر ثابت کرد که متغیر اصلی و تعیین‌کننده در معادلات جهانی نفت، نقش‌آفرینی ایران و اقتدار آن در تنگه هرمز است؛ واقعیتی که سیاست‌گذاران آمریکایی را مجبور کرده پیامدهای اقتصادی ناپایداری در این منطقه را در محاسبات تحریمی خود گنجانده و ناچار به عقب‌نشینی شوند.