بازگشت مِرسک به دریای سرخ؛ آغازگر موجی جدید در صنعت کشتیرانی جهانی
سی نیوز-* در حرکتی که تحلیلگران آن را “تغییردهنده بازی” در صنعت کشتیرانی جهانی توصیف میکنند، شرکت دانمارکی مِرسک به عنوان غول دوم این صنعت، نخستین گام رسمی خود را برای بازگشت ساختاری به آبراه حیاتی دریای سرخ و کانال سوئز برداشت. این تصمیم که میتواند زنجیرهای از تغییرات راهبردی را در پی داشته باشد، چشمانداز سودآوری خطوط کشتیرانی در سال ۲۰۲۶ را تحت تأثیر جدی قرار خواهد داد.
مِرسک روز گذشته اعلام کرد که سرویس MECL خود که شریان ارتباطی خاورمیانه و هند به سواحل شرقی ایالات متحده محسوب میشود، به تدریج به مسیر اصلی خود از طریق دریای سرخ بازمیگردد. این فرآیند با حرکت کشتی Cornelia Maersk از بندر صلاله عمان در ۲۶ ژانویه آغاز خواهد شد و کشتی Maersk Detroit نیز نخستین شناوری خواهد بود که در ۳ فوریه از سمت شرق از کانال سوئز عبور میکند.
این اقدام پس از دو سفر آزمایشی موفق در ماههای گذشته صورت میگیرد و نشاندهنده اعتماد نسبی این شرکت به بهبود امنیت در منطقه است. با این حال، منابع داخلی صنعت تأکید میکنند که این بازگشت، “تدریجی و گامبهگام” خواهد بود.
پیتر سند، رئیس بخش تحقیقات پلتفرم معتبر Xeneta، در گفتوگو با نشریه تخصصی اسپلش، این رویداد را “نقطه عطف” در بحران دریای سرخ خواند. وی خاطرنشان کرد: «مِرسک محافظهکارترین شرکت در میان خطوط اصلی نسبت به بازگشت به این آبراه بود. تصمیم امروز پیامی واضح به کل صنعت ارسال میکند».
سند هشدار داد که بازگشت کامل ناوگان به مسیر سوئز ممکن است ۳ تا ۵ ماه طول بکشد و در این دوره، صنعت باید خود را برای “اختلالات عملیاتی و ازدحام در بنادر کلیدی” آماده کند.
بانک اسکاندیناویایی SEB در یادداشتی فوری به مشتریان خود هشدار داد که این حرکت میتواند به “تخلیه فشار از بازار نرخ کرایه” بینجامد. تحلیلگران این بانک اعلام کردند: «با وجود مزیت اولین اقدامکننده و احتمال افزایش کوتاهمدت نرخها به دلیل ازدحام، انتظار داریم در میانمدت، افزایش عرضه ظرفیت، تأثیر قابل توجهی بر تقاضا گذاشته و نرخها را تضعیف کند».
گزارش ماه دسامبر موسسه Sea-Intelligence سناریویی هشداردهنده ترسیم کرده است. بر اساس این گزارش، در صورت بازگشت کامل مسیر دریای سرخ در اوایل ۲۰۲۶ و یک دوره گذار ۳ تا ۴ ماهه، تقاضای جهانی حمل کانتینر در سه ماهه سوم سال جاری ممکن است تا ۱۲ درصد کاهش یابد. این پیشبینی با فرض رشد ۳ درصدی تقاضای جهانی در سال آینده محاسبه شده است.
در میانه این تحلیلهای همسو، هوا جو تان، تحلیلگر ارشد Linerlytica، انگیزه مِرسک را زیر سوال برده است. وی به دادههایی استناد میکند که نشان میدهد دو سفر آزمایشی این شرکت هیچ صرفهجویی زمانی محسوسی نداشتهاند. تان در گفتوگو با اسپلش تأکید کرد: «زمان ترانزیت در سفرهای آزمایشی دقیقاً معادل مسیر طولانیتر دماغه امیدنیک بود. به نظر نمیرسد ارائه خدمات سریعتر به مشتریان، انگیزه اصلی باشد».
این تحول در شرایطی رخ میدهد که شاخصهای جهانی نرخ کرایه تحت فشار هستند. شاخص جهانی کانتینر دروری (WCI) تنها دیروز ۴ درصد کاهش یافت و به ۲۴۴۵ دلار برای هر FEU سقوط کرد که عمدتاً ناشی از افت نرخها در مسیرهای پُرترافیک آسیا-اروپا و ترانسپاسیفیک است.
صنعت کشتیرانی جهانی که بیش از یک سال است با چالش تغییر مسیرهای طولانی و پرهزینه دستوپنجه نرم میکرد، اکنون در آستانه فاز جدیدی از چالشها قرار گرفته است؛ چالش اضافه ظرفیت. تصمیم مِرسک میتواند به سرعت از سوی رقبایی مانند CMA CGM که پیشتر نیز گامهایی در این جهت برداشته دنبال شود. نتیجه نهایی این چرخش راهبردی، تعیینکننده سود یا زیان میلیاردی خطوط کشتیرانی در سال پرابهام ۲۰۲۶ خواهد بود. نگاه تمامی فعالان صنعت اکنون به واکنش سایر بازیگران اصلی و تحولات امنیتی در منطقه دریای سرخ دوخته شده است.
نظرات بسته شده است، اما بازتاب و پینگ باز است.