موج گرانی حمل دریایی آغاز شد؛افزایش ۱۶۵ دلاری حمل کانتینری

سی نیوز-سرویس بین الملل-* سایه تنش‌های ژئوپلیتیکی بر تجارت دریایی خاورمیانه سنگین‌تر شد. شرکت کشتیرانی فرانسوی CMA CGM اعلام کرد به دلیل افزایش هزینه سوخت کشتی‌ها و جهش نرخ‌های بانکرینگ، از ابتدای ماه اوت هزینه اضطراری سوخت را برای تمامی مسیرهای دریایی مرتبط با خاورمیانه اعمال خواهد کرد؛ اقدامی که می‌تواند هزینه حمل کالا در یکی از حساس‌ترین کریدورهای دریایی جهان را افزایش دهد.

بر اساس اطلاعیه شماره ۱۲ این شرکت که در ۲۱ ژوئیه منتشر شده است، CMA CGM برای مسیرهای طولانی‌برد و همچنین تجارت‌های منطقه‌ای خاورمیانه، هزینه‌ای اضافی تا ۱۶۵ دلار به ازای هر TEU (واحد معادل یک کانتینر ۲۰ فوتی) دریافت خواهد کرد.

بر این اساس، محموله‌های صادراتی در مسیرهای اصلی با کانتینرهای معمولی مشمول ۱۵۰ دلار افزایش هزینه به ازای هر TEU می‌شوند و این رقم برای کانتینرهای یخچالی که معمولاً برای حمل کالاهای حساس و فاسدشدنی استفاده می‌شوند، به ۱۶۵ دلار خواهد رسید.

این شرکت برای مشتریان اروپایی نیز نرخ‌های مشابهی را بر مبنای یورو تعیین کرده است؛ به‌گونه‌ای که هزینه اضافی کانتینرهای خشک ۱۳۰ یورو و کانتینرهای یخچالی ۱۴۵ یورو به ازای هر TEU اعلام شده است.

افزایش هزینه در مسیرهای بازگشت

CMA CGM در مسیرهای بازگشت نیز افزایش هزینه اعمال می‌کند، هرچند میزان آن کمتر از مسیرهای اصلی است. بر اساس اعلام این شرکت، کانتینرهای خشک در این مسیرها با ۷۵ دلار و کانتینرهای یخچالی با ۹۰ دلار به ازای هر TEU افزایش هزینه مواجه خواهند شد.

این نرخ‌ها برای تمامی تجارت‌های درون‌منطقه‌ای خاورمیانه نیز بدون توجه به جهت حرکت کشتی‌ها اعمال می‌شود و اجرای آن بر اساس تاریخ بارگیری محموله‌ها خواهد بود. این شرکت اعلام کرده است که این هزینه اضافی تا اطلاع ثانوی ادامه خواهد داشت.

تنگه هرمز؛ حلقه فشار بر زنجیره تأمین

تصمیم یکی از بزرگ‌ترین خطوط کشتیرانی جهان برای افزایش هزینه حمل در مسیرهای خاورمیانه، بار دیگر اهمیت امنیت مسیرهای دریایی منطقه را برجسته کرده است. افزایش نگرانی‌ها درباره امنیت تردد دریایی در اطراف خلیج فارس و تنگه هرمز، به رشد هزینه سوخت کشتی‌ها منجر شده و شرکت‌های کشتیرانی را به سمت اعمال هزینه‌های فوق‌العاده سوق داده است.

کارشناسان صنعت حمل‌ونقل دریایی معتقدند افزایش هزینه بانکرینگ، یکی از نخستین حلقه‌های انتقال بحران‌های ژئوپلیتیکی به اقتصاد جهانی است؛ چراکه سوخت بخش قابل توجهی از هزینه عملیاتی کشتی‌ها را تشکیل می‌دهد و در نهایت می‌تواند به افزایش نرخ حمل، قیمت کالاها و فشار بیشتر بر زنجیره‌های تأمین منطقه‌ای و جهانی منجر شود.