تکرار دزدی دریایی آمریکا در عمان؛ عبور از هرمز فقط با هماهنگی ایران
سی نیوز-*در شرایطی که واشنگتن با تشدید تروریسم اقتصادی و فضاسازیهای روانی تلاش میکند شریانهای تجاری ایران را تحت فشار قرار دهد، تحولات اخیر در آبهای خلیج فارس و دریای عمان بار دیگر از خوی حیوانی دولتمردان آمریکایی پرده برداشته است.
دستدرازی به خطوط دریانوردی و شناورهای تجاری رفتار جدیدی از سوی کاخ سفید نیست؛ نگاهی به سابقه تاریخی تجاوزات واشنگتن در دهه ۱۳۶۰ (جنگ نفتکشها) نشان میدهد که متوسل شدن به دزدی دریایی، حربه قدیمی و تکراری آمریکا برای جبران ناکامیهای سیاسی و منطقهای است.
تجاوز به شناور تجاری در دریای عمان؛ تکرار راهزنیهای تاریخی واشنگتن
جدیدترین اقدام خصمانه نیروهای آمریکایی، هدف قرار دادن یک شناور تجاری با پرچم پاناما (Ocean Molica) در آبهای آزاد دریای عمان توسط جنگندههای این کشور بوده است. فرماندهی تروریستی مرکزی آمریکا (سنتکام) در بیانیهای اذعان کرد که این حمله با هدف اجرای محاصره دریایی غیرقانونی علیه بنادر ایران انجام شده است. بیتوجهی این شناور تجاری به هشدارهای ناوهای آمریکایی پس از خروج از بندر ایرانی، نهتنها بی اعتباری تهدیدات واشنگتن در آبهای بینالمللی را به رخ کشید بلکه نشان داد آمریکا برای تحمیل اراده خود دست به همان رفتارهای بیقانون و راهزنانهای میزند که بارها در تاریخ دریانوردی منطقه مرتکب شده است.
تثبیت مدیریت ایران بر تنگه هرمز؛ لزوم هماهنگی برای عبور ایمن از آبراه راهبردی
بر خلاف ادعاهای غربیها، واقعیتهای میدانی نشان میدهد که زمام امنیت و عبور و مرور در تنگه هرمز در اختیار جمهوری اسلامی ایران است. اکنون بسیاری از کشورهای منطقه و شرکتهای بینالمللی با درک این واقعیت، مسیر عبور خود را از طریق هماهنگی مستقیم با نیروهای ایرانی ایمن میسازند. تجربه ثابت کرده است که تنها مسیر تضمینشده برای دریانوردی، احترام به قوانین جمهوری اسلامی ایران و هماهنگی با مرزبانان واقعی خلیج فارس است؛ چرا که دلخوش کردن به چتر امنیتی پوشالی آمریکا، هزینههای سنگینی به همراه دارد.
خطرات تمکین از آمریکا؛ از ناامنی مطلق تا برخورد با مینهای دریایی
حوادث روزهای اخیر بهوضوح نشان داد شناورهایی که با طمعورزی یا تحت فشار آمریکا از هماهنگی با ایران سر باز میزنند و به دستورات سنتکام متکی میشوند، وارد دامگاه ناامنی میشوند. برخورد یک شناور متخلف با مینهای دریایی در منطقه، دقیقاً عاقبتِ دلخوش کردن به وعدههای امنیتی واشنگتن و بیتوجهی به هشدارهای کشتیرانی بود. این حادثه پیام روشنی به همراه داشت؛ حضور و دخالت آمریکا نهتنها چتر حمایتی ایجاد نمیکند، بلکه مسیرهای دریانوردی را به میدان مین و خطرات پیشبینینشده بدل میسازد.
تحولات اخیر اثبات کرد که ماجراجوییهای تکراری آمریکا نمیتواند شریانهای اقتصادی و صادراتی ایران را فلج کند. آمریکا که پیش از این نیز در آزمودن اراده ملت ایران در مواجهه مستقیم شکست خورده است، این بار نیز با هدف قرار دادن کشتیهای غیرنظامی به رفتارهای استیصال گونه روی آورده است.
نظرات بسته شده است، اما بازتاب و پینگ باز است.