اثرات اقتصادی سرمایه‌گذاری در بنادر

بنادر نه تنها محلی برای تمرکز زنجيره‌هاي تامين نیازهای جامعه و ملت‌ها، بلکه بسترساز «تسهيل تجارت بين‌الملل» نیز تلقی می‌شوند.

در چارچوب اقتصاد جهاني، سرمايه‌گذاري در بنادر در زمره عواملی به شمار می‌رود که در جهت پيشبرد توسعه اقتصادي- اجتماعي کشورها قرار می‌گیرد و بسیار به آن می‌پردازند: چرا که بنادر نه تنها به‌عنوان محلی هستند برای تمرکز زنجيره‌هاي تامين نیازهای جامعه و ملت‌ها، بلکه بسترساز «تسهيل تجارت بين‌الملل» نیز تلقی می‌شوند. علاوه بر اینها، بنادر مکان‌های مستعدی براي خلق ارزش افزوده، توسعه و رونق کسب و کارها، اشتغال‌زایی، توسعه خوشه‌هاي صنعتي، افزايش رقابت پذيري جهاني، اسکان جمعيت و بسياري شئون اقتصادي و اجتماعي دیگر هستند که با سرمایه‌گذاری در آنها می‌توان شاهد شکوفایی این موارد شد. به تعبیر دیگر، بنادر همانند کانون‌هاي رونق‌بخش و ثروت‌آفرين هستند که اثرات اقتصادی آنها بسیار فراتر از آنچه تصور می‌کنید خواهد بود.

  1. بنادر و تغییرات اقتصادی

به طور کلی، یک بندر مزایای ارزشمندی را به منطقه و محدوده هم جوار خودش ارایه می‌دهد، چرا که هم از نظر اقتصادی و هم از نظر اجتماعی برای منطقه سودمند است. از سوی دیگر، محدودیت‌هایی نیز برای آن وجود دارد. توان عملیاتی بندر به‌ ویژه در قسمت‌های کانتینری شده اهمیت زیادی پیدا می‌کند، چرا که فشارهایی را برای توسعه زیرساخت‌های بندری بر روی تسهیلات موجود و همچنین برای تمام توسعه‌های جدید (مخصوصا در زمانی‌که ظرفیت اضافی نمی‌تواند در مکان‌های موجود توسعه پیدا کنند) به‌وجود می‌آورد. بنادر زیرساخت‌های سرمایه‌ای در هم تنیده‌ای هستند که با طیف گسترده‌ای از اثرات اقتصادی مرتبط می‌باشند. توسعه بندر و تجارت جهانی بسیار به هم نزدیک هستند. انتظارات متعددی در بخش عمومی و دولتی برای مشاهده تاثیرات اقتصادی و منافع قابل اندازه‌گیری و عینی ناشی از سرمایه‌گذاری‌ها وجود دارد که در اغلب مواقع این انتظارات زمینه‌ساز سرمایه‌گذاری‌های مالی (چه از طریق مقامات بندری و چه از طریق منابع صندوق‌های عمومی) می‌شوند. این در حالی است که ادبیات موجود آن‌طور که باید در مورد تاثیرات رسمی بنادر بر توسعه منطقه‌ای نپرداخته است. شواهد موجود گواه یک بندر یکپارچه بر طیف ناچیزی از تاثیرات است که ارزیابی کلی را با دشواری همراه می‌سازد.

تاثیرات اقتصادی با طیف گسترده‌ای از تغییرات مرتبط است که به خرید پروژه‌های سرمایه‌گذاری زیرساختی ختم می‌شود در حالی که منفعت‌های اقتصادی در اصطلاح ارزش پولی به سمت تاثیرات قابل اندازه‌گیری مستقیم متمایل هستند. با این وجود، بسیاری از این اثرات را می‌توان تنها بعد از انجام سرمایه‌گذاری و محاسبه سود مشاهده کرد. تمرین پیش‌بینی، کاری پرخطر است که معمولا منجر به ارزیابی نادرست و ناصحیح می‌شود. مدل‌های پیش‌بینی بندر به ندرت صحیح هستند. سود و ضرر حاصل از تخمین اثرات اقتصادی ناشی از سرمایه‌گذاری در بنادر، به درستی محاسبه نمی‌شود چرا که بر تاثیرپذیری زیرساخت‌های حمل و نقل به عنوان یک کاتالیزور سود غیر مستقیم و ایجابی استوار است. علاوه بر این‌ها، این سرمایه‌گذاری‌ها مشروط به میزان و حیطه تغییراتی است که سرمایه‌گذاری در آن اتفاق می‌افتد. از میان مرتبط‌ترین تغییراتی که بنادر و حمل و نقل دریایی را تحت تاثیر قرار داده است می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

تغییرات اقتصادی: تجارت دریایی به طور قابل ملاحظه‌ای رشد داشته که بخشی از آن، به دلیل توزیع گسترده فرایند تولید به مکان‌های کم‌هزینه (برون سپاری) و بخشی دیگر به دلیل رشد اقتصادی مداوم و مستمر در این حوزه است. این امر بر اهمیت رو به رشد لجستیک برای سازمان‌دهی سیستم توزیع تجمعی تاکید دارد.

تغییرات فنیمقوله رشد در اندازه کشتی به جهت دستاورد بهتر از اقتصادهای مقیاس، به‌ویژه از دهه 1990 یعنی زمانی که کشتی‌های کانتینری فراپاناماکس برای نخستین بار معرفی شدند، به یک تغییر فنی مرسوم بدل شده است. همچنین سطح رو به رشدی از کشتی‌های ویژه تجاری (کشتی‌های کانتینری، حامل‌های فله، حامل‌های ماشین و حتی کشتی‌های کروز) که مستلزم تسهیلات ترمینال بندری اختصاصی هستند وجود دارد. تمام موارد فوق، فشارهایی را روی بنادر آورده‌اند تا ضمن به روز کردن آن‌ها، امکانات آن‌ها را نیز ارتقا دهند.

تغییرات سازمانیصنعت بندر و دریانوردی به طور فزاینده‌ای توسط شرکت‌های کشتیرانی بزرگ و اپراتورهای ترمینال بندری تحت کنترل هستند که در اتحاد استراتژیک و نیز ترکیب و ادغام شرکت کرده‌اند. هدف آن‌ها فراهم آوردن سطح یکپارچگی عمودی و افقی است که برای بهبود عملکرد زنجیره حمل و نقل بندری امری ضروری است. این امر باعث شده تا تعدادی از بنادر به سمت راه‌اندازی ترمینال‌های داخلی حرکت کنند.

نتیجه این تغییرات، درگیر کردن زمینه‌های توسعه بندری با سرمایه ‌بیشتر است، در حالی که اتکا به نیروی انسانی کم‌تر و مساحت بیشتری از زمین را طلب کرده‌اند. ضرورت‌ حضور شرکت‌های کشتیرانی در بنادر به ویژه در کرانه‌ها که بیشتر تمایل به رقابتی ‌شدن دارند به شدت احساس می‌شود، چرا که آن‌ها به‌طور فزاینده‌ای تمایل به رقابت برای جذب ترافیک در بندر را دارند. به تبع محیط رقابتی بالا و حاشیه سود پایین، این صنعت در انتظار کاهش تعرفه و نیز کاهش زمان در بندر است. بنادری که به شیوه‌ای انحصاری عمل می‌کنند خود را با قدرت نفوذ پایین‌تر، دارای اثرات منفی روی فعالیت خود و نیز روی اقتصادهای منطقه‌ای احساس می‌کنند. چارچوب آمایشی بنادر نیز در حال تغییر است. زیرا جا به جایی صنایع بندری به مکان‌های جدید خواه در همان منطقه خواه به محدوده یا شهر دیگری در بسیاری از محیط‌های بندری دیده شده است که این تغییرات با جا به جا شدن روابط بسیاری از بنادر با موقعیت‌ها و منطقه‌هایشان مرتبط است. این در حالی است که بندر زیرساخت استراتژیکی مهمی را حفظ می‌کند، منافع اقتصادی آن با قوت کمتری در جامعه ظاهر می‌شود، اما روابط پیچیده‌تری در سطح منطقه‌ای در مقابل سطح جهانی را نشان می‌دهد.

اثرات سرمایه‌گذاری زیرساخت بندری شامل پیش‌بینی تاثیر مثبت بندر از عملکرد و بازده توسعه اقتصادی منطقه است. اما با این وجود، شواهد از تمام جهان موکد این موضوع است که ارتباط بین عملکرد (بازده) و اشتغال بسیار ضعیف است و معمولا کمتر از 5 صدم درصد شغل به ازای هر 100 تن ظرفیت بندر بوده است. این موضوع، رشد در حجم ترافیک را بیان می‌کند که ارتباطی با دستاورد مهم و مستقیم در اشتغال ندارد. این وضعیت در میان ضعیف‌ترین بخش در حمل و نقل به ویژه در ارتباط با فرودگاه‌ها که دارای زیرساخت‌هایی با بالاترین کشش تقاضا هستند، وجود دارد. اما هنوز، اثرات اشتغال و استخدام در بنادر، مثبت هستند و معمولا برای بخش خدماتی نسبت به بخش صنعتی بیشتر هستند. شواهد تجربی بیانگر آن است که پروژه‌های سرمایه‌گذاری زیرساخت بندری در جهت توسعه و رشد اقتصادی انجام می‌شوند که اهمیت خود را زمانی نشان می‌دهد که بندر نزدیک به ظرفیت عملیاتی خود کار می‌کند. در چنین شرایطی، نبود سرمایه‌گذاری، آشکارا منجر به اثرات خارجی دیگری می‌شود؛ به عنوان مثال اثرات خارجی بیشتر مانند ترافیک سنگین که اگر نگوییم رقابت‌پذیری را در یک ملت، ولی قطعاً توان رقابت‌پذیری کل منطقه را تحلیل خواهد برد.

  1. منافع اقتصادی بنادر: اثرات مستقیم، غیرمستقیم و ایجابی

چندین اثر اقتصادی سرمایه‌گذاری در زیرساخت بندر به طور آشکارا به منافع اقتصادی منجر می‌شوند. تئوری اقتصادی در اغلب موارد بنادر را به عنوان یکی از فاکتورهای مهم توسعه اقتصادی در نظر می‌گیرد به ویژه اینکه از نقطه نظر تاثیرات تاریخی که باعث افزایش تجارت و رفاه ملت‌ها شده‌اند. درک اینکه بیشتر شهرهای اصلی و مهم جهان شهرهای بندری هستند خیلی تعجب‌برانگیز نیست، حتی اگر در بسیاری از موارد فعالیت‌های کنونی بندری، نقش نسبتا کوچکی را در چارچوب کلی اقتصادی منطقه خودشان بازی کنند. بحث اصلی این است که بنادر فرصت‌های بازار را هم برای شرکت‌های ملی و هم برای شرکت‌های بین‌المللی توسعه می‌دهند. با توسعه نواحی بازار شرکت‌ها، بنادر رقابت را افزایش می‌دهند که این امر منجر به کاهش قیمت برای مصرف‌کنندگان در ترافیک بندری خواهد شد. این‌ها تمام بخش‌های فعالیت اقتصادی از جمله شرکت‌های تولیدکننده، صنایع سنگین، صنایع معدنی و استخراجی یا خرده فروشان را درگیر می‌کنند. بنابراین، منافع اقتصادی بنادر با توجه به ماهیت سرزمین اصلی که به آن خدمات می‌دهد تعریف می‌شود. این امر می‌تواند در مورد سرزمین‌های اصلی متکی به منابع صدق کند زیرا خروجی به طور مستقیم توسط بندر ایجاد می‌شود و متنوع‌تر از آن زمانی است که شرکت‌های تولیدی در سرزمین اصلی کالاهای واسطه تولید می‌کنند.

رقابت‌پذیری روبه رشد که به واسطه سرمایه‌گذاری در بنادر به وجود می‌آید نیز می‌تواند برای اقتصاد ملی مانند یک شمشیر دولبه عمل کند. این امر شرکت‌های خارجی را برای دسترسی بهتر به اقتصاد ملی و به تبع آن رقابت با شرکت‌های ملی، توانمند می‌کند. اما منافع داشتن دسترسی بهتر به بازارهای خارجی و کالاهای ارزان‌تر معمولاً خطرات تحلیل رفتن شرکت‌های ملی ناکارامد را در پی خواهد داشت. در یک سطح کلی، رقابت‌پذیری رو به رشد منافع اقتصادی مثبت را ارتقا می‌دهد اما این منافع به طور یکنواخت در میان بخش‌ها و جغرافی توزیع نمی‌شوند.

اثر اقتصادی بنادر را می‌توان شبیه به یک قیف برعکس در مسیر توسعه اقتصادی در نظر گرفت که ابتدا تاثیرات مستقیم، سپس غیر‌مستقیم و در نهایت ایجابی آن قابل مشاهده است. این آثار همانند یک کاتالیزور عمل کرده که عوامل توسعه را ترغیب می‌کنند تا در بخش‌های اقتصادی خاص و موقعیت‌های نزدیک به بنادر یا در امتداد کریدورهای آن اتفاق بیفتند.

منافع اقتصادی بنادر معمولا به صورت مستقیم، غیر مستقیم و ایجابی تقسیم‌بندی می‌شوند. منافع غیرمستقیم و ایجابی‌خیلی شفاف نیستند زیرا نشان دادن اینکه فعالیت اقتصادی و استفاده از منابع مرتبط تنها در نتیجه سرمایه‌گذاری بندری اتفاق می‌افتند، دشوار است. زمانی که سرمایه‌گذاری در بندر منجر به فعالیت اقتصادی افزایش یافته می‌شود، منافع آن به طور صحیح توسط ارزش خالص ستانده مازاد اندازه‌گیری می‌شود. منافع مستقیم برای بنادر طبیعتا مالی هستند و باید در هر ارزیابی مالی و نیز ارزیابی اقتصادی مدنظر قرار داده شوند. با این وجود، با توجه به ارزیابی اقتصادی که از نرخ تخفیف‌های اجتماعی استفاده می‌کنند و برای برخی ورودی‌ها که که با قیمت­های تخمینی برآورد می‌شوند، منافع مالی تا اندازه‌ای متفاوت‌تر ارزش‌گذاری می‌شوند.

  1. ارزیابی منافع اقتصادی سرمایه‌گذاری در بندر

منافع اقتصادی بنادر معمولادر یک سطح کلی با شاخص‌هایی نظیر ارزش افزوده، استخدام و اشتغال، درآمد مالیاتی و بازگشت سرمایه اندازه‌گیری می‌شوند. این شاخص‌ها، برای تصمیم در روند سرمایه‌گذاری در توسعه بندر عناصر بسیار مهمی هستند که باید مدنظر قرار داده شوند.

  • پیش‌بینی‌های طرف تقاضا به دنبال ارزیابی ترافیک مورد انتظار است که قرار است سرمایه‌گذاری صورت گرفته آنها را پشتیبانی و تسهیل کند.
  • استراتژی‌های خط کشتیرانیبه‌ویژه اینکه چگونه آن‌ها به بازارها خدمات ارایه می‌دهند و اینکه چگونه بندر در پیکربندی خدمات خود به ویژه از لحاظ ظرفیت و تعداد بار تناسب ایجاد می‌کند. در حالی که برخی بنادر مانند مراکز بارگیری عمل می‌کنند و برخی دیگر برای انتقال کالا به کشتی مانند هاب‌ عمل می‌کنند. کارکرد انتقال کالا از کشتی اغلب نتیجه استراتژی یک شرکت کشتیرانی برای خدمت‌رسانی به مناطق خاص است.
  • ظرفیت و امکان دسترسی حمل و نقل مناطق داخلیمشروط به کالایی است که به بندر محدود شده و یا از آن نشات گرفته است. این امر پایه محموله‌های موجود و بالقوه را تعریف می‌کند که با بندر سروکار داشته باشند.
  • رقابت بین ترمینال‌ها، زیرا ممکن است ترمینال‌های رقابتی در همان بندر وجود داشته باشد. ترمینال‌ها در یک شرایط انحصاری معمولا قدرت قیمت‌گذاری بیشتری دارند اما میتوانند با بازده بالاتر مرتبط باشند.
  • تامین مالی سرمایه‌گذاری مربوط به منابع و شرایط سرمایه است. پروژه‌های زیرساختی بزرگ بندر معمولا از طریق قراردادهایی که از سوی مقامات بندری صادر شده و یا از طریق سرمایه‌گذاری از سوی موسسات مالی بین‌المللی مانند بانک‌های توسعه‌ای، صندوق‌های ذخیره ارزی یا صندوق‌های بازنشستگی تامین مالی می‌شوند.

ارزیابی این اطلاعات می‌تواند روش‌شناسی‌های مختلفی را شامل شود:

  • بررسی‌های مصاحبه و پرسشنامه‌ محور یا بر مبنای اطلاعات اقتصاد خرد در شرکت‌ها. آن‌ها سعی به شناسایی و تعیین کمیّت روابط بین بازیگران مختلف بندر دارند که اغلب از جنبه کیفی اما معمولا از نظر اشتغال و استخدام هستند. این مطالعات و بررسی‌ها روابط مهم بین فورواردرها و نمایندگان را تاکید می‌کنند و اینکه منافع اقتصادی بنادر در یک سیستم پیچیده از معاملات بازیگران درگیر آن بازتاب داده می‌شوند.
  • مدل‌های ورودی خروجی که در جستجوی شناسایی ضریب‌های درون بخشی مانند بین ترافیک بندر و اشتغال منطقه‌ای هستند. این مدل‌ها، اثرات تراکمی فعالیت‌های بندری هم در اطراف بندر هم در اطراف منطقه بندر را تاکید می‌کنند.
  • تحلیل‌ تطبیقی: این تحلیل، منافع اقتصادی ملاحظه شده در یک بندر مرجع، به‌ویژه برمبنای اقتصادی آن، را ایجاد می‌کنند. این رویکرد سعی به ایجاد تغییرات اقتصادی برای بندر مورد بررسی دارد که در جانمایی تطبیقی بندر اتفاق افتاده است (ترافیک مشابه و شکل‌گیری ترافیک). از آنجایی که شرایط اقتصادی محلی و منطقه‌ای مشابه نیستند، چنین مطالعات و بررسی‌هایی نتایج درستی را فراهم نمی‌کنند. اما راهنمایی‌های مفیدی را در مورد اینکه چه چیزی می‌تواند برای بندر و اقتصاد منطقه‌ای آن اتفاق بیافتد را ارایه می‌کنند.

فعالیت‌های بندری در اقتصادی که بسیار بزرگ‌تر از خود بندر است اثرات فزاینده‌ای دارند. در حالی که اهمیت اقتصادی بندر به ویژه برای بخش‌هایی که متصل به آن هستند رشد می‌کنند، اهمیت نسبی آن‌ها در منطقه‌ای که در آن خدمات‌رسانی می‌کنند اغلب روبه کاهش است. بنابراین همانطور که این اقتصاد رشد می‌کند و پیچیده‌تر می‌شود منافع اقتصادی رو به کاهشی به استقبال اقتصاد منطقه‌ای می‌آیند. در ادامه معمول‌ترین و مرسوم‌ترین منافع اقتصادی بندر در اشتغال‌های منطقه‌ای را خواهید دید:

  • خروجی بندر به طور کل، قطعاً مرتبط با اشتغال در مناطق بندری است به این معنا که هرچه خروجی بالاتر باشد اشتغال بیشتر خواهد بود. اثرات اشتغال در بخش‌های صنعتی نسبت به بخش‌های خدماتی معتبرتر و محکم‌تر هستند.
  • اثرات اشتغال توسط بخش‌های کالا متفاوت است. ترافیک کانتینر و بار فله معمولا اثر اشتغالی دوبرابرتر نسبت به ترافیک مواد خشک و مایع دارد.
  • بنادر خصوصی معمولاً دارای اثرات اشتغال منطقه‌ای‌تری نسبت به بنادر دولتی دارند زیرا آن‌ها معمولا به زنجیره‌های تامین اقتصادی و تجاری خدمات‌رسانی می‌کنند.
  • هر اشتغال مستقیم در بندر معمولا مرتبط با 3 تا 4 شغل غیرمستقیم است و این در حالی است که چنین آماری طبق بررسی‌ها متفاوت است. اما شواهد تجربی محدودی در باره آمار مضربی اشتغال وجود دارد.

با این وجود منافع اقتصادی به ازای هر واحد در یک بندر باری چه از جنبه اشتغال‌زایی چه از جنبه فعالیت اقتصادی برآورده شده است که معمولا با رشد اقتصادی افزایش می‌یابند. بنابراین منافع نسبتا کم سرمایه‌گذاری در بنادر با رشد اقتصادی پوشیده می‌شوند و این در حالی است که در واقع اهمیت اقتصادی بنادر در حال رشد است. منافع اقتصادی کمتر به طور مستقیم با فعالیت‌های بندری مرتبط است اما بیشتر با پویایی زنجیره تامینی که از آن پشتیبانی می‌کنند مرتبط‌تر است. این پشتیبانی عملیاتی و کاربردی می‌شود که این امر برای رقابت‌پذیری ملی منفعتی ضروری است. بنابراین، روندهای جهانی کاهش منافع اقتصادی مستقیم بندر را تاکید می‌کنند، اما یک رشد قابل ملاحظه در منافع اقتصادی غیرمستقیم و نشات گرفته از آن‌ها وجود دارد. از آنجایی که منافع اقتصادی مستقیم می‌توانند به‌صورت آماده در دسترس باشند، این روند، در حال دست و پنجه نرم کردن است، زیرا اثرات غیرمستقیم و نشات‌گرفته از آن برای دسترسی بسیار پیچیده‌تر هستند.

  1. ناسازگاری منافع اقتصادی بنادر در سطوح جهانی– محلی

با راه‌اندازی زنجیره حمل و نقل و تامین جهانی، سطح رو به رشدی از ناسازگاری بین منافع حاصل از فعالیت‌های بندری و مقیاس و دامنه این منافع وجود داشته است. در حالیکه، در سطحی کلی‌تر، آشکارا سرمایه‌گذاری در بندر دارای منافع اقتصادی است، توزیع آمایشی و بخشی این منافع کمتر آشکار است. ناسازگاری خاصی با منافع محلی در مقابل منافع منطقه‌ای، ملی و جهانی وجود دارد. نکات زیر این امر را نشان می‌دهند:

  • نیروی کار معمولا از جامعه محلی می‌آید و منافع آن (عمدتا دستمزد) به ویژه ضریب‌های شغل غیرمستقیم در منطقه مشتق می‌شوند. همانطور که اشتغال در بندر به خاطر مکانیسم و کانتینری شدن رو به کاهش است، منافع حاصل از به کارگیری کارگر محلی نیز به همین صورت است. با این وجود، تعدادی از مشاغل بندری هستند که حقوق بالاتری نسبت به مشاغلی دارند که در بخش‌های تولیدی هستند.
  • سرمایه معمولا از جامعه نمی‌آید، بلکه یا از منابع صندوق ملی و یا منابع صندوق بین‌المللی مانند بانک‌های سرمایه‌گذاری، صندوق بازنشستگی و اپراتورهای ترمینال به دست می‌آیند‌. بنابراین بازگشت سرمایه (مثلا وام یا درآمدهای عملیاتی) در منطقه بندر انباشته نمی‌شوند، بلکه بین مراکز مالی جهانی توزیع می­شوند.
  • مالکیت شرکت‌ها می‌توانند محلی باشند، اما روندهای تجاری بحث شده در بالا، یکپارچگی عمودی و افقی در صنعت بندر را نشان می‌دهند. به عنوان مثال عملیات ترمینال در یک بندر معمولا بخشی از نمونه کار ترمینال‌هایی است که در بندرهای مختلف در سراسر منطقه یا حتی جهان واقع شده‌اند. بنابراین سود حاصل از عملیات ترمینالی ضرورتا در همان بندری که این سود از آن به دست آمده سرمایه‌گذاری نمی‌شود.
  • استفاده از زمین بندر معمولا با قراردادهای اجاره و امتیاز تنظیم می‌شود، اما به طور کلی، هزینه‌های زمین اغلب به‌عنوان ابزاری است برای جذب سرمایه‌گذاران و آن‌ها معمولا ارزش واقعی را بازگو نمی‌کنند. این موضوع موکد این امر است که اثرات بندر در ارزش‌های ملک و مستغلات ضرورتا به طور کامل محاسبه نمی‌شوند.
  • زیرساخت‌های حمل و نقل محلی، به طور اسمی جاده‌ها، معمولا رایگان فراهم می‌شوند (یا در قیمتی پایین‌تر از هزینه اصلی). این امر شکلی از یارانه محلی یا منطقه‌ای را برای فعالیت‌های متمرکز جهانی نشان می‌دهد.
  • مالیات و عوارض گمرکی تا اندازه‌ای توسط منطقه بندر به دست می‌آید. بنادر معمولا یک منبع ملی از درآمد هستند که به عنوان بودجه برای برنامه‌های زیرساختی و سایر برنامه‌های اجتماعی استفاده می‌شوند.
  • اگرچه اثرات جانبی زیست محیطی (آلودگی) و اجتماعی (سر و صدا و تصادفات) از سوی جامعه به عهده گرفته می‌شود در حالیکه تولیدکنندگان این اثرات جانبی معمولا تنها کسری از آن‌ها را ایجاد می‌کنند.

بنابراین منافع بندر به طور فزاینده‌ای بین بازیگران توزیع شده است و جغرافیایی را شامل می‌شود که فراتر از جامعه محلی (هم در زمان و هم منطقه) می‌رود. این روند ارزیابی منافع سرمایه‌گذاری در بندر را منحرف می‌کنند در حالی که اثرات محلی می‌توانند از اهمیت کمتری نسبت به آنها در سطح ملی و منقطه‌ای برخوردار باشند. تضادها و فشارها می‌توانند از جوامع محلی نتیجه گرفته باشند که احتمالا ناامیدکننده هم هستند زیرا توقعات و انتظارات آن‌ها در مورد منافع اقتصادی فعالیت‌های بندری ممکن است رضایت‌بخش نباشد. اما علی رغم پیچیدگی ارزیابی اثرات اقتصادی آن‌ها، بنادر رفاه اقتصادی ملت‌ها، منطقه‌ها، و مکان‌هایی که در آنجاها قرار دارند، مانند پایه و اساس باقی می‌مانند.

 

نویسندگان: جین پاول و جوزف شولمان ترجمه:سعید سعیدی

 

ممکن است شما دوست داشته باشید
0 0 رای ها
رأی دهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
View all comments