مشکل نبود آمار دریایی است

دولت از طریق اعمال معافیت‌های مالیاتی، وام‌های کم بهره، توسعه بیمه و کاهش ریسک کشتی‌سازان، سبب توسعه زیرساخت‌های بندری و ساخت کشتی می‌شود.
به گزارش سی نیوز، عضو هیات مدیره انجمن مهندسی دریایی ایران و رئیس کمیته کشتی سازی با بیان مطلب بالا افزود: در حال حاضر سوال این است چه تعداد کشتی‌ساز در کشور داریم؟ چه میزان اشتغال در صنعت دریایی ایجاد کرده‌ایم؟ سرمایه‌گذاری‌هایی که در یک سال گذشته در حوزه دریا انجام شده، چه میزان است؟ سهم دریا در تولید داخل چقدر است؟ وقتی اطلاعات و آمار نباشد، دانشی ایجاد نمی‌شود. بنابراین اولین مشکل ما نبود آمار دریایی است.
پیمان مسعودزاده گفت: آمار، اختلاف نظرها را کم می‌کند، حتی اگر آمار غلط باشد، ضرورت آن حیاتی است.
وی ادامه داد: دومین مساله فقدان یک نگاه اقتصادی کلان به موضوع است. در اقتصاد، اقتصاد کلان از خرد جداست. یعنی از نظر بنگاه اقتصادی هر چه با تعداد نفرات کمتری کار کنیم، بهتر است اما، از دید کلان هر چه اشتغالزایی و جذب نیرو کنیم، بهتر است. بنابراین باید دید به سمت اقتصاد کلان سوق داده شود تا در عین حال که منافع بنگاه‌های کوچک در نظر گرفته می‌شود، منافع ملی هم در آن دیده شود.
این کارشنا دریایی با اشاره به اینکه دولت‌ها باید از صنایعی که استراتژیک و محوری است، حمایت کنند، گفت: دولت‌ها از طریق اعمال معافیت‌های مالیاتی، وام‌های کم بهره، توسعه بیمه و کاهش ریسک کشتی‌سازان، سبب توسعه زیرساخت‌های بندری و ساخت کشتی می‌شوند.
وی با طرح چند پرسش مبنی بر اینکه آیا ما کشتی‌ساز هستیم؟ آیا باید کشتی را در داخل بسازیم یا نه؟ آیا صنعت کشتی‌سازی از مسیر تعمیرات کشتی می‌گذرد؟ و آیا کشتی سازی سود دارد؟، افزود: ۸۵ درصد تولیدات از نظر وزنی را کشورهای چین، ژاپن و کره انجام می‌دهند. بیشتر کشورهای توسعه یافته صنعت دریایی قوی دارند. سنگاپور، ویتنام، فیلیپین، مالزی، ایتالیا، استرالیا، آمریکا، آلمان و نروژ کشورهای پیشرفته هستند. اگر کشتی‌سازی سود نداشت، چرا این کشورها به دنبال آن هستند.
مسعودزاده اضافه کرد: با فرض اینکه صنعت کشتی‌سازی سود هم نداشته باشد، این یک صنعت محوری است. صنعت دریایی به معنای عام یعنی توسعه گردشگری، شیلات و صنایع نظامی. بنابراین این صنعت یک موتور محرکی برای همه صنعت‌های دیگر است.
وی همچنین به مانا گفت: پرسش دوباره این است که آیا ما کشتی ساز هستیم؟ کشتی را با چه قیمت و هزینه‌ای ساخته‌ایم؟ هر صنعتی باید مراحلی را طی کند تا به بلوغ کافی دست پیدا کند. برخی اوقات این بلوغ به علت نبود برنامه‌ریزی در زمان طولانی شکل می‌گیرد؛ گاهی اوقات هم ممکن است آن چیزی را که دارد از دست بدهد. به هر حال نگاه کلان در صنعت کشتی‌سازی نیست.
مسعود زاده گفت: ما تجربه تحریم را پشت سر گذاشتیم، امروز باید به آیندگان پاسخ دهیم. آیندگان در مورد ما قضاوت می‌کنند. آیا در پساتحریم در حوزه دریا دوباره وابسته به خارج می‌شویم؟ آیا حوزه دریا استراتژیک نیست؟ آیا فشار تحریم‌ها بیشتر بر روی بخش دریا نبود؟ دشمن از ما بهتر می‌داند که تحریم‌ها را در کجا اعمال کند.
وی افزود: تحریم در بخش‌ بیمه های دریایی، مؤسسه‌های رده بندی دریایی، کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران، شرکت ملی نفتکش ایران، بنادر، کشتی سازان و تجهیزات اهمیت این صنعت را نشان می‌دهد.
مسعود زاده با تاکید بر اینکه سومین بحث چالش برانگیز این است که با برداشته شدن تحریم یکی از راه ها برای جبران مافات گذشته سفارش ساخت کشتی به خارج است، در صورتیکه ما باید ملی و کلان تر نگاه کنیم، افزود: روشی که پیشنهاد می‌شود، باید میان‌بر و بینابین باشد که منافع کشتی‌دارها و کشتی‌سازی‌ها را تأمین کند. نگاه و نظرات ما نباید تک بعدی باشد، اگر قرار است نظری دهیم که در جمع مطرح شود، نظر بینابین دهیم.
به گفته وی، یکی از مهمترین چالش‌ها عدم حضور جدی دولت، بانک‌ها و بیمه ها در جریان سازی، در تحرک صنعت دریایی است.
ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.